IETS OVER HET LEVEN EN SAMENSTEL DER POLYPEN. 49 



hulsel voorzien; zij zijn met het eene, dunnere uiteinde des lichaams, 

 den voet , ergens aan bevestigd ; deze bevestiging is evenwel vrijwillig , 

 naar welgevallen verlaten zij de eene plaats voor de andere. Aan het 

 dunnere uiteinde bevindt zich eene opening, die evenwel bij de spijs- 

 vertering geene diensten bewijst, daar de drekstoffen door de mond- 

 opening worden ontlast. * 



Fig. 5 moge voorts strekken ter aanvulling van het gezegde omtrent 

 de uitholling des lichaams bij eene hydroïde, terwijl men in fig. 6 tevens 

 eene voorstelling bekomt van de wijze , waarop bij de zoogenaamde 

 dierkoloniën de lichaamsholten der afzonderlijke individu's met elkander 

 in gemeenschap staan. 



Uit fig. 5 blijkt dat de vangarmen insgelijks hol zijn en ook deze 

 holte met de centrale holten correspondeert. Aan den top zijn deze 

 organen evenwel gesloten. De Sertulariën (bekerpolypen) zijn voorzien van 

 een hoornachtig omkleedsel , evenals de Tubulariën (pijppolypen) en meer- 

 dere, alle tot de Hydroïden behoorende geslachten. Zelfs zijn er, wier 

 uitwendige omkleedsels door opneming van kalk hard wordt, zooals 

 de Müleporen of puntkoralen e. a. , die vroeger algemeen tot de ware 

 polypen (Afd. B van het Tabell. Overz.) werden gerekend. De ontwik- 

 kelingsgeschiedenis heeft echter geleerd , dat zij eene plaats onder de 

 Hydroïden behooren in te nemen. De Tubulariën zoowel als de Sertu- 

 lariën vormen koloniën 2 ; elk individu is gezeten in een soort van beker, 

 kelk genoemd , waarin het zich of geheel , of slechts gedeeltelijk kan 

 terugtrekken. Beide geslachten komen op onze kusten voor. De Sertu- 

 lariën doen zich voor als sterk vertakte struikjes en worden menig- 

 vuldig aangetroffen op steenen en schelpen. Ook de lang gesteelde , in 

 klokvormige cellen huizende Campanularid 1 s (klokpolypen) zijn inheemsch. 

 Op eenige dezer geslachten komen wij later weder terug, wanneer wij 

 't oog vestigen op de voortplanting dezer schepselen. 



Werpen wij thans een vluchtigen blik op de overige polypen, ter 

 onderscheiding der voorgaande, Bloempolypen of ook wel eens ware po- 

 lypen genoemd. Deze zijn alle zeebewoners; sommigen zijn enkelvoudig 



' Kan het benedendeel der centrale holte wellicht door samentrekking van spiercellen 

 worden afgesloten , gelijk bij de opening der spijsbuis van Ribbekwallen en ware Po- 

 lypen plaats vindt , en werkt dan het daar onder gelegen gedeelte als zuigschijf ? 



Ook bij de Tubularia's der Midd. Zee nam rapp deze opening waar, en ook deze 

 zijn niet-vastzittend. 



2 Tubularia solitaria kapp. is enkelvoudig. 



4 



