IETS OVER HET LEVEN EN SAMENSTEL DER POLYPEN. 



51 



Thans willen wij trachten met behulp eener vertikale doorsnede (zeer 

 vergroot) van eene bloempolyp, den lezer eenig nauwkeuriger denkbeeld 

 te geven van de inrichting der spijsbuis bij deze afdeeling. Tot voor- 

 beeld kiezen wij de in fig. 7 voorgestelde afbeelding van Veretillum 

 cynomorium. (Vergelijk het tabell. overz.) 



Deze polyp komt veelvuldig voor in de Midd. zee. De stok is geel- 



■p. „ rood van kleur, en slechts voor 



■ 3 / 4 met achtbloemige polypen 



< e?^^&^ üti££i$Ët bezet, terwijl het vrije uiteinde 



in het slijk der ondiepe kusten 

 steekt; of het geheel wordt door 

 de vereende krachten der samen- 

 stellende deelen in eene voort- 

 gaande beweging gebracht langs 

 den zeebodem. Men heeft opge- 

 merkt dat deze Veretillum phos- 

 phoriseert ; maar terwijl dit ver- 

 schijnsel gewoonlijk slechts door 

 levende organismen wordt voort- 

 gebracht, gaat de Veretillum ook 

 na den dood voort met lichten. 

 Dit verschijnsel zetelt hier in 

 eene slijmachtige stof, die zelfs 

 wanneer zij aan de vingers blijft 

 kleven, deze in den donker doet 

 lichten. 



Gelijk uit de figuur blijkt , be- 

 vindt zich binnen den kring der vangarmen de mond , die in eene 

 ruimte voert, die wij met den naam van maag zullen bestempelen. 

 Rondom en beneden dit deel breidt zich de lichaamsholte uit, welker 

 wanden gevormd worden door de straks beschreven driedubbele laag. 

 De bodem der maag bezit eene opening, die toegang verleent tot de 

 lichaamsholte, maar welke naar willekeur door een spiertoestel kan 

 gesloten worden; werkelijk blijven dan ook de voedselstoffen binnen 

 dezen maagzak en treden slechts de daaruit getrokken voedende sap- 

 pen de lichaamsholte binnen , terwijl de excrementen door de mond- 

 opening worden ontlast. Van den wand tot naar of aan de as breiden 

 zich plooien van het binnenste celvlies uit, waardoor de lichaams- 



Vrouwelijke Veretillum cynomorium. 

 (Naar harting.) 



