52 IETS OVEE, HET LEVEN EN SAMENSTEL DER POLYPEN. 



holte in van elkaar gescheiden kamers wordt verdeeld, boven ieder 

 van welke een vangarm is geplaatst, welks holte dus gemeenschap heeft 

 met een dezer kamers. Het aantal tusschenschotten beantwoordt aan 

 dat der kamers. Hieruit volgt, dat het water, dat door den mond en 

 den maagzak de lichaamsholte binnentreedt , zich tevens in de vangarmen 

 kan uitstorten en daardoor wordt het mogelijk, dat het lichaam zoo- 

 wel als de vangarmen door opneming van water zich belangrijk kan 

 uitzetten, terwijl samentrekking des lichaams het vocht weder ontlast. 

 Deze inrichting komt nu in hoofdzaak op hetzelfde neer bij alle bloem- 

 polypen. Zijn de vangarmen aan den top van eene opening voorzien 

 (o. a. bij de Actinias) of heeft de lichaamswand dergelijke gaatjes , 

 dan kan ook hierdoor het water zich weder ontlasten. 



Hierboven hebben wij er op gewezen, dat de tot eene kolonie ver- 

 eenigde hydroïde-polypen communisten zijn : het voedsel , door 't eene 

 individu gebruikt , komt ten bate der geheele kolonie. Ook onze ware 

 polypen zijn communisten. Zulks springt evenwel bij deze afdee- 

 ling niet zoo gereedelijk in 'toog, aangezien de polypenstokken hier uit 

 eene steenharde massa bestaan, en wel niet in dier voege, gelijk bij 

 de sertulariën, dat het geheele vertakte samenstel door een skelet is 

 omringd, terwijl van binnen een centraal kanaal overblijft. En toch 

 is de wijze van zijn in hoofdzaak hetzelfde. Bepalen wij ons eerst tot 

 de schorskoralen, waarvan het bekende bloedkoraal een der meest be- 

 kende soorten uitmaakt. 



Ten allen tijde heeft de mensch behoefte gevoeld aan tooi en opschik , 

 en onder die tooimiddelen bekleedde het bloedkoraal steeds een eerste 

 plaats. En dat het ook nu nog zijn waarde als zoodanig niet heeft ver- 

 loren, moge blijken uit het feit, dat de jaarlijksche productie van bloed- 

 koraal in de Midd. zee alléén eene waarde vertegenwoordigt van 2 1 / 2 

 millioen gulden. Het zijn voornamelijk Franschen , Spanjaarden en Ita- 

 lianen, die zich met het bedrijf der koraalvisscherij onledig houden. 

 Ieder dier volken heeft daarbij zijn eigen vischterrein. Werd deze in- 

 dustrie op meer wetenschappelijke wijze gedreven, de opbrengst kon 

 nog aanzienlijk grooter zijn. 



Het bloedkoraal behoort evenals de Veretillum tot de achtbladige 

 of achtarmige polypen; insgelijks tot de schorskoralen, maar terwijl 

 men bij de reeds beschrevene soort eenweeke, sponsachtige as aantreft , 

 die niet is vertakt , slechts aan 't bovenste deel met polypen bezet , 

 met het ondereind niet vastgegroeid , enkel in 't slijk van den zeebodem 



