EENE MYSTIFICATIE UIT HET BEGIN DER 

 VORIGE EEUW. 



Palaeontologische bedriegerijen zijn ook in onzen tijd niet zoo zeld- 

 zaam, — misvattingen nog minder. Van de laatste kunnen genoeg 

 voorbeelden worden aangehaald, al zijn die misvattingen niet zóó erg 

 als die van scheuchzer, die het skelet van een salamander aanzag 

 voor dat van een mensch. Niemand trouwens is voor misvattingen ge- 

 waarborgd. De bedriegerijen op dit gebied bestaan dikwijls in het 

 kunstig bijwerken en transformeeren van echte fossilen of in andere 

 kunstjes, — ook wel daarin, dat men zekere, overigens echte fossilen 

 doet doorgaan als afkomstig uit terreinen, waarin zij niet gevonden 

 zijn en niet kunnen worden gevonden. Geene mij bekende bedriegerij , 

 of, wil men liever, mystificatie in dit opzicht haalt evenwel in grof- 

 heid, maar tevens in goed succes bij die, waarvan in het begin der 

 vorige eeuw de Würzburger hoogleeraar j. b. a. beringer het slacht- 

 offer was. 



Beringer was een liefhebber van het verzamelen van fossilen en er 

 altijd op uit, zijne collectie daarvan te vergrooten. Hetzij nu dat zijne 

 stadgenooten die liefhebberij een hoogleeraar niet waardig achtten, 

 hetzij men begrepen had dat hij ten aanzien van fossilen gemakkelijk 

 te bedriegen was , — het geschiedde althans dat eenige studenten , in 

 vereeniging met zekeren deckart, die als gouverneur van de kinderen 

 eens Würzburger koopmans werkzaam was , het ondernamen beringer 

 een poets te spelen. Daartoe vervaardigde deckart uit leem een aan- 

 tal zoogenaamde versteeningen , die dan , na genoegzaam hard geworden 

 te zijn, werden verstopt op de plaatsen waar beringer gewoon was 

 te zoeken. De studenten, die den onergdenkenden professor op zijne 

 wandelingen vergezelden, wisten hem dan te lokken naar de plekken, 

 waar pseudo-fossilen waren verborgen ; — en verbeeld u dan de vreugde 

 van BERINGER, wanneer hij nu eens een versteenden kikvorsen of hage- 



