DE ZON EN DE AARDE. 103 



Van orkanen tot regen is de overgang niet meer dan natuurlijk. 

 Voordat wij echter de waarnemingen omtrent de regenhoeveelheden 

 bespreken, moeten wij den lezer opmerkzaam maken op de omstan- 

 digheid dat de hoeveelheid regen die in een jaar op een plaats valt , 

 afhankelijk is van vele plaatselijke omstandigheden. Bestaat er een 

 periode die van de zon afhangt , dan zullen sommige localiteiten waar- 

 schijnlijk veel gunstiger zijn dan andere, om een algemeene wet als 

 deze te doen kennen ; immers kunnen op sommige plaatsen de locale 

 omstandigheden zoo sterken invloed op de hoeveelheid regen uitoefenen , 

 dat zij de gevolgen van den zwakkeren algemeenen invloed geheel 

 verbergen. Vindt men dus op deze of gene plaats waarnemingen die 

 niet sluiten met de periode, die men uit waarnemingen op andere 

 plaatsen opmaakt, dan bewijst dit nog niets tegen het bestaan der 

 algemeene wet; vooral niet wanneer men door de ligging dier plaatsen 

 de afwijking eenigszins verklaren kan. 



De meergemelde Dr. meldrum deelde in 1872 drie reeksen van waar- 

 nemingen mede op verschillende plaatsen volbracht, te Brisbane, 

 Adelaïde en Port-Louis. Van 1839 tot 1860 was de gemiddelde hoe- 

 veelheid regen te Adelaïde (in Eng. duimen) 21,8 per jaar; de geringste 

 hoeveelheid in 1859 bedroeg 14,8, de grootste in 1851 daarentegen 

 30,6; het laatste jaar is twee a drie jaar na dat van de meeste zonne- 

 vlekken, terwijl 1859 een jaar vóór dat van het minimum der zonne- 

 vlekken is. Groepeert men de jaren echter weer in drietallen tot 

 maximum- en minimum-perioden, dan vindt men 



te Adelaïde: 



1842 20,3 j gemiddeld. 



1843 17,2 18,1 miuimum-periode der zonnevlekken. 



1844 16,9 > 



1847 27,6 \ 



1848 19,7 24,2 5 maximum „ „ „ 



1849 25,4 5 I 



1855 23,1 j 



1856 24,9 ! 23,1 minimum „ „ „ 



1857 21,2 \ 



te Brisbane: 



1860 54,6 \ 



1861 69,4 50,8 maximum-periode der zonnevlekken. 



1862 28,3 ^ 



