BAROMETERSTAND EN WATERSNOOD. 



DOOB 



Dr. F. W. C. KRECKE. 



Het is algemeen bekend , dat de hoogte van het water in onze rivie- 

 ren van zeer verschillende oorzaken afhangt. Wanneer, in den zomer, 

 op het stroomgebied daarvan — ■ dat is: op de oppervlakte, vanwaar 

 de hoofdrivier en hare zijtakken haar water ontvangen — veel en 

 aanhoudend regen valt , dan zwellen zij tot eene aanzienlijke hoogte , 

 de uiterwaarden geraken onder water, en wij worden met overstrooming 

 bedreigd. Wanneer daarentegen, des winters, zeer veel sneeuw in het 

 stroomgebied onzer rivieren is gevallen, dan hangt de daaropvolgende 

 waterstand grootendeels af van de sterkte van den dooi in het voor- 

 jaar. Is deze zacht , dan kunnen de rivieren het afkomende water 

 meestal zonder schade afvoeren; is die daarentegen sterk en de hoe- 

 veelheid der gevallen sneeuw zeer groot, dan stijgt de waterstand zeer 

 snel , en onze dijken moeten dikwijls , met groote inspanning van krach- 

 ten , worden behouden. Wanneer strenge vorst heeft geheerscht , zoodat 

 de rivieren met ijs zijn bedekt, dan wordt — naar gelang van de 

 voorafgaande waterhoogte en de hoeveelheid gevallen sneeuw — de 

 toestand dikwijls zeer ingewikkeld; het ijs, dat onder eene groote 

 hydrostatische drukking losscheurt, wordt door den stroom medege- 

 voerd en drijft weg, tenzij het zich tusschen de dijken opnieuw vastzet 

 en ijsdammen vormt, waardoor de vrije afstrooming van het water 

 wordt belemmerd. Veel hangt echter af van de min of meer vrije 

 afvloeiing van het water naar zee, en hierop heeft de richting en kracht 



