122 EEN MERKWAARDIGE RIJPVORMING. 



die men aan allen , ook de allerdunste , herkent , hoewel zij bij dezen alleen 

 bij gunstigen lichtinval waarneembaar is. (Zie fig. 1 A en B.) In het alge- 

 meen zijn deze strepen minder scherp dan zij op de nevensstaande houtsnee- 

 figuren zijn teruggegeven ; zij hebben meer het voorkomen van het gevolg 

 te zijn van een gering verschil in lichtbreking dan van werkelijk be- 

 staande grenslijnen. Deze zuiltjes zijn dan ook op de meeste punten 

 met elkander samengesmolten ; slechts hier en daar vertoont zich daar- 

 tusschen eene in gelijke richting geplaatste reeks van uiterst kleine 

 luchtbelletj es (Fig. 3 bij c), die men onder de loupe duidelijk erkent. 

 De uiteinden der zuiltjes, die buiten de platen uitsteken, zijn afgerond 

 (Fig. 2). Aan de dunste takjes vormen deze tegen elkander aan gele- 

 gen zuiltjes slechts een enkele plaat (Fig. 1 B). Twee, drie of vier 

 zulke op en tegen elkander aan gelegen, elk voor zich uit zuiltjes 

 bestaande platen stellen daarentegen de dikkere ij spiaten der dikkere 



Fig. 2. 

 20 maal vergroot. 



5 



Fig 

 maal 



3. 

 irergroot. 













r>- 









y oo 



9 iT> o " 



•JLt* «•<_<> 



o- 



i 







d_ 



""■ ° 









c 



- 







takken samen. Daarin neemt het getal der afzonderlijke platen af met 

 den afstand van den tak, gelijk dit in fig. 1 A en in de doorsneden 

 a en a' is aangeduid, zoodat derhalve de randen der jongst gevormde 

 platen iets buiten de andere uitsteken. 



Reeds een oppervlakkig onderzoek leert dat de genoemde ijszuiltjes , 

 die de platen samenstellen , geen eigenlijke kristallen zijn. Op de breuk 

 vertoonen zij zich rondachtig, eenigenwelis waar zijn veelhoekig , maar 

 zeer onregelmatig, zonder scherpe hoeken en kanten. Bovendien ein- 

 digen zij , gelijk gezegd is , stomp. Zij kunnen derhalve bezwaarlijk als 

 ijsnaalden d. i. kristallen beschouwd worden. Een mikroskopisch on- 

 derzoek bevestigde dit. Dit leerde dat de zuiltjes geheel uit ijsbolletjes 

 van 0,08 tot 0,1 millimeter zijn opgebouwd. (Zie fig. 2). Het duide- 

 lijkst was dit zichtbaar aan de vrije uiteinden der zuiltjes, die aan 



