VAN JAN SWAMMERDAM. 147 



BUECHT VON HALLER, VAN SWIETEN , MEAD , RICHARDSON , TRONCHIN Ont- 

 moeten) — boerhaave's groote verdiensten jegens het vaderland en de 

 wetenschap springen te zeer in het oog, dan dat zij den donkeren 

 achtergrond der gebreken van zijn tijdgenooten en voorgangers zouden 

 behoeven. Met den "Bijbel der Natuur" heeft zich swammerdam een 

 onvergankelijke eerezuil op het gebied der natuurwetenschap gesticht, 

 en die eerezuil is door boerhaave onthuld! 



Wij wenschen heden op het werk van boerhaave de kroon te zetten ! 

 Niet omdat wij vreezen dat swammerdam ooit zou kunnen vergeten 

 worden! Zijn naam is en blijft in de geschiedenis der wetenschap on- 

 sterfelijk, ook al ware deze dag onopgemerkt voorbijgegaan. Maar hij 

 moet ook voortleven in de historieblaan van het nederlandsche volk! 

 Laat die historiebladen prijken met den roem onzer Oranje-Vorsten , on- 

 zer helden, onzer dichters , maar laat ons ook met gulden letteren daarin 

 de namen onzer kunstenaars en geleerden opteekenen ! Naast de schit- 

 terende gloriön van het vaderland een plaats voor de bescheidene wel- 

 doeners van het vaderland en de menschheid! Dit zij de hooge betee- 

 kenis van dezen herdenkingsdag ! Kleingeestige lauwheid , zelfgenoegzame 

 onverschilligheid , berekenende zelfzucht en overdrevene bedachtzaamheid 

 mogen nog niet uit Nederland verdwenen zijn, zij zijn Goddank! niet 

 in staat om de steeds meer en meer aanwakkerende energie, de geest- 

 drift voor een dag als dezen onder ons te dooven! Nog is het Neder- 

 land der 19de eeuw niet ontaard van de republiek der zeventiende, 

 nog streven onze zeeschepen, den geliefden driekleur in top, dwars 

 door het ijs en ijzer heen , nog kleven de tinten van een rembrandt 

 op het palet onzer schilders, nog hebben wij burgemeesters, die 

 als tulp hoogleeraren waren, nog geleerden, die ons Europa be- 

 nijdt, nog zwijgende nauwkeurige bescheidene onderzoekers der natuur , 

 die als swammerdam door hun "stomme kunst" de gansche geleerde 

 wereld verbazen! Willen wij in onze dagen van "dringen en verdrin- 

 gen" de eens verworven, ons helaas bijna ontrukte, maar gelnkkig 

 nog niet geheel verlorene eereplaats onder de volkeren behouden, laat 

 ons dan door zichtbare teekeneri voor landgenoot en vreemdeling, voor 

 tijdgenoot en nakomeling, getuigen van onze dankbaarheid jegens onze 

 voorvaderen , waaraan wij die eereplaats verschuldigd zijn. Mogen zij 

 ons de schitterende sterrebeelden blijven, die onzen weg bepalen op 

 de onmetelijke zee van menschelijk willen en werken! En daarbij 

 strekken ons die oud-Hollandscbe standvastigheid, dat taaie geduld, 



