DIAMANTEN MAKEN. 151 



"misschien mogelijk worden" en de praktische uitvoerbaarheid ligt een 

 kloof, waarvan niemand zeggen kan hoe breed en diep zij is en hoevéél 

 tijd er noodig zal zijn om haar te dempen. 



Is het zoo ook met het maken van diamanteu ? Het zou mij niet ver- 

 wonderen als, door een oppervlakkige overeenkomst misleid , vele lezers 

 van dit Album geneigd waren om beide problemen op gelijke lijn te 

 stellen wat de mogelijkheid hunner oplossing betreft, en uit de thans 

 nog bestaande praktische onmogelijkheid van het goudmaken te beslui- 

 ten tot eene even zekere hopeloosheid der pogingen , om echte diamanten 

 te verkrijgen , anders dan die , welke de natuur geheel gevormd ons levert. 

 Ik heb zelfs iets dergelijks voor eenige dagen openlijk hooren beweren. 

 Eenig nadenken kan echter iedereen gemakkelijk overtuigen dat hier- 

 aan een begripsverwarring ten grondslag ligt. Immers de adepten stelden 

 zich voor goud te doen ontstaan uit eenige andere stof, die geen goud 

 was. Wie diamanten maken wil stelt zich ten doel om een deel der op 

 onzen aardbol in allerlei vorm en toestanden in verbazende hoeveelheid 

 voorhanden koolstof in den vorm van diamant te doen overgaan , de 

 deeltjes daarvan zich zóó te doen aaneenhechten , dat zij een doorschij- 

 nend lichaam vormen. Bij het eene moet geheel de aard eener enkel- 

 voudige stof worden veranderd , bij het andere alleen hare moleculaire 

 structuur. Dit in aanmerking genomen zou men zich bijna verwonderen 

 dat het niet reeds voorlang is geschied en dat niet reeds kunstmatige 

 diamanten voor iedereen te verkrijgen zijn. Maar de praktische moeie- 

 lijkheden , bij het toepassen op koolstof van de bewerkingen , waardoor 

 het bij zeer vele andere stoffen uiterst gemakkelijk valt om ze van een 

 vormlooze , veelal ondoorschijnende massa te doen overgaan in een helder 

 doorschijnend kristal , zijn vele en ernstige. Het zij mij veroorloofd hier de 

 voornaamste dier bewerkingen kortelijk na te gaan, om bij elke daarvan 

 aan te stippen wat de toepassing daarvan op koolstof in den weg staat. 

 1°. Oplossing der stof en verdamping van het oplosmiddel. Eene hoe- 

 veelheid suiker b. v. , in water opgelost, vormt zich, bij langzame ver- 

 damping van dit water, tot fraaie doorschijnende kristallen. Uit houtskool 

 en coaks zou men op deze wijze uiterst gemakkelijk koolstofkiïstallen , 

 dat zijn diamanten, misschien van aanzicnlijko grootte, kunnen verkrijgen, 

 indien er slechts een vloeistof te vinden was , waarin kool kon worden 

 opgelost, zonder meer, dat wil zeggen zonder dat zij met deze vloeistof, 

 of met een of meer harer bestanddeelen , eene chemische verbinding 

 aangaat. Maar deze bestaat niet, is althans tot nog toe niet bekend, 



