160 ZELFMOORD VAN DE SCORPIOEtf. 



meer minuten geduurd had , werd dan het dier op eens rustig , en , zijn 

 staart bovenwaarts ombuigende, bracht het zijn stekel boven het mid- 

 den van den kop en doorboorde de bekleedselen aldaar met kracht. 

 Slecht weinige seconden daarna was het dier bewegingloos en in werke- 

 lijkheid geheel dood, zoodat de kinderen, die tot de familie behoorden, 

 en die, zooals begrijpelijk is, zich veel met dit scorpioenen-vangen 

 bezig hielden , het eenige oogenblikken vroeger nog zeer gevreesde dier 

 met volle gerustheid aanvatten en of wegwierpen of ook wel als curio- 

 siteit bewaarden. 



Het schijnt derhalve niet betwijfeld te kunnen worden dat scorpi- 

 oenen zich onder zekere omstandigheden opzettelijk van kant maken. 

 Zooals men weet, zijn scorpioenen nachtdieren; altijd ontvluchten zij 

 het licht; overdag verschuilen zij zich onder steenen, bladeren, omge- 

 vallen boomstammen enz., om slechts tegen den nacht hunne roof- 

 tochten te beginnen. Blijkbaar was in het verhaalde geval een plotselinge 

 verlichting voor het dier een vreeselijke verschijning, die het tot wan- 

 hoop dreef. Opmerkelijk is ook de groote snelheid waarmede het 

 gift zijn doodelijken invloed uitoefent. Met groote waarschijnlijkheid 

 mag men aannemen dat de stekel het gift juist in de zenuwknoop die 

 in den kop is gelegen, uitstort. 



Nu doen zich echter eenige vragen op. Vooreerst : maken zich ook 

 andere soorten van scorpioenen , bepaaldelijk de veel grootere , die 

 in de keerkringsgewesten leven , onder gelijke omstandigheden van kant ? 

 En ten tweede : zijn er nog andere omstandigheden en , zoo ja , welke , 

 die scorpioenen tot zelfmoord drijven? 



Onder onze Oost- of West-Indische lezers zullen er wellicht zijn, 

 die door het nemen van opzettelijke proeven die vragen zouden kunnen 

 beantwoorden. 



Wij houden ons voor de mededeeling van de verkregen resultaten en 

 al de daarbij opgemerkte bijzonderheden aanbevolen. 



HARTING. 



