HERINNERINGEN AAN DE VELUWE, 163 



of laagstammige eiken, stokoud, maar jeugdig van kracht, wier for- 

 sche, gedraaide takken het walletje bekroonen, of wier korte stron- 

 ken u knotwilgachtig aangrijnzen. In hunne schaduw groeijen langs de 

 glooijing vele wilde planten, en, als er een sloot langs het walletje 

 loopt, weelderige varens. 



Het bogtig eikenloof wordt afgewisseld door de breede ronde bladen 

 van den hazelaar en het geplooide loof en de sierlijke vruchtjes der 

 hop. — In den zomer geeft de wilde roos of wiepedoorn (Rosa canind) 

 met hare zedige bloemen afwisseling tusschen het groen, in het najaar 

 de zwarte boschbraam of brummel (Rubus fruticosus), wier zware tros- 

 sen tot plukken uitlokken. 



Die walletjes en heggen geven iets gezelligs aan de Barneveldsche 

 natuur; men gevoelt zich meer beschut en tevens heeft men meer op 

 te merken dan op de winderige landwegen in het noorden. Die groene 

 wand met zijn talrijke bloemen is als een opengeslagen boek, dat men 

 al wandelende leest. 



Eustige welvaart heerscht in de groote, vriendelijke boerderijen met 

 hare uitgestrekte moes- en bloemtuinen en gastvrije bewoners. In deze 

 streek wonen nog afstammelingen van den oud-Gelderschen land-adel, 

 en in een der oudste boerderijen, onder het lommer van zwaar geboomte 

 verscholen, de Oldenbarneveld, ontlook het geslacht van onzen be- 

 roemden Raadpensionaris. Zijn geest leeft nog in vele der Barne- 

 veldsche landbouwers, schijnbaar nederig, maar op hun gebied even 

 groote potentaten als hun oud-vader in den Haag. 



Waar de bodem veenig en moerassig is , heeft de plantengroei een 

 ander karakter. Hier komt de els in plaats van den eik en de Gel- 

 dersche Roos (Viburnum Opulus) in plaats van den hazelaar. De kam- 

 perfoelie (hier sukkertjes genoemd) is talrijk. Langs de waterplassen 

 bloeijen de rooskleurige Orchideeën (Orchis mandata), hier kinderhandjes 

 genoemd naar den vorm van hare wortelknollen, de witte Samolus 

 Valerandi, de donkerblaauwe Gentiaan , het rozenroode kartelblad of 

 de roode horte (Pedicularis palustris) en de licht violette watermunt. 

 Op sommige walletjes vond ik het hei-vet (Pinguicula valgaris) , een 

 plantje met bleekgroene vettige blaadjes en donkerblaauwe kleine bloe- 

 men , dat in den laatsteu tijd ook al van vleesch-eterij is beschuldigd. 



De pitbiezen of zielbiezen (Juncus effusus) heeten hier zoo, omdat het 

 merg uit de stengels gebezigd wordt als lampenpit ; de meer op droogen 

 grond groeijende Juncus sylvaticus heet hier hooibies. 



