HERINNERINGEN AAN DE VELUWE. 165 



het gewone rietgras (Carex vulgaris) , de tormentil, met gele bloemen 

 en voorheen als geneeskrachtig beroemde wortels. 



Op de opeue grazige plaatsen groeit hier en daar het vrij zeldzame 

 kelkgras {Triodia decumbens), kenbaar aan zijn smalle aartjes en gladde , 

 dikke bloempakjes en de blaauwe veld-scabiosa of duivelsbeet {Succisa 

 pratensis). 



Het kasteel de Schaffelaar (vroeger Hackfort), in Elisabeth-stijl, is 

 in overeenstemming jmet den ernst van het hooge geboomte, maar 

 niet met onze zeden en levenswijze. Die gekanteelde torentjes , die 

 breede poort , die vensterbogen hebben geen zin meer in onzen tijd. 

 De oud-Egyptische en Eomeinsche buitenverblijven waren villa's; bij 

 de moderne volken is het kasteel meestal model voor het landhuis 

 gebleven. 



Digt bij het kasteel, in het gras langs den vijver, zien wij de zacht 

 geplooide ronde, gelobde bladen van de Alchemilla vulgaris, leeuwen - 

 klauw , oudtijds bekend als Onzer Lieve Vrouwenmantel en Synnauw , 

 in 't Noorden als Freya's mantel, en beroemd wegens wonderbare 

 krachten. Het blad heeft den vorm van een geplooide pelerine met 

 franje en herinnert aan het manteltje van Nehalennia. 



De Briellaert is een verwilderd bosch aan de andere zijde van Bar- 

 neveld. Hier is de bodem laag en moerassig, met veel water in vij- 

 vers en slooten. Hier zien wij overal den wegedoorn of het sprekelen- 

 hout {Rhamnus Frangula) met zijn veelkleurige bessen , en langs de 

 slooten het fijne wijfjesvaren , het lange smalle , glanzige grachtvaren , 

 de hooge , edele Osmunda regalis , wier bruine vruchthoopjes op kale 

 stengels boven de plant uitsteken. Daar zien wij ook vele bekenden 

 uit het Hollandsche bosch, de hooge wilde peppel {Epilobium hirsutum) 

 met groote roode bloemen , de witte geitenbaard of wilde olm (Spi- 

 raea Vimaria) , de violette moeras-andoorn (Stachys palustris) , het 

 lichtroode rijkbloeijende boelkenskruid (Eupatorium cannabinum) , de 

 Bertram (Achillea ptarmica) met witte bloemen en eene speling van 

 het gewone duizendblad {Achillea Millefoliwn) met donkerroode bloemen; 

 het Robertskruid {Geranium Robertianum) met roode bladstelen en ge- 

 streepte roode bloemen, en het kleine wintergroen [Pyrola minor) met 

 smalle bloemtrossen , niet zoo schoon als hare zuster (P. rotundifolia) 

 op de duinen. 



Ik ben gaarne op een verlaten verwilderde buitenplaats. Ook al is 

 het voor de eerste maal , toch schijnt het als was ik daar lang , 



