172 HERINNERINGEN AAN DE VELU WE. 



agrinionie (Agrimonia Eupatoria) , vroeger tegen leverziekte gebruikt . 

 wier oude duitsche naam Odermennig nog duidelijker spreekt van Wodan 

 (oud-duitsch Odher) dan de Wodanseik bij Wolfhezen. Het donkere, 

 fijn ingesneden groen en de goudgele bloemhoofdjes van het worm- 

 kruid (Tanacetum vulgare) , wiens oude naam rijnvaar nog zijn groei- 

 plaats langs rivieren aanduidt , prijken nevens de helderblaauwe cichorei- 

 bloemen (Cichorium Intybus), die zwervelingen langs de drasse boorden 

 der rivieren, waarvan reeds Virgilius zong: Quoque modo potis gaudent 

 Intuba rivis. (Georg. IV, 120.) De cichorei is een zwervende plant, 

 die dikwijls langs de wegen en bij rivieren opslaat en waarschijnlijk 

 door de Romeinen als moesgewas is ingevoerd. De naam Cichorium is 

 van egyptischen oorsprong. 



Hier vinden wij ook andere planten, die in eenvoudiger tijden 

 als moeskruiden werden gebruikt; de rapontsel (Campanula Rapuncu- 

 lus) met haar hooge stengels en lichtblaauwe klokjes en de Sedum 

 reflexum, een vetplant met gele bloemen, oudtijds in salade gegeten 

 onder den zonderlingen naam van trip-madam. 



Zeldzaam zijn de berg-hypericum (H. montanum) en twee varensoor- 

 ten, Asplenium Adianthum nigrum en Asplenium Trichomanes , beide diep 

 onder de struiken verscholen. 



Meer naar de rivier groeit op de vochtigste plaatsen de Senecio sara- 

 cenicus, een hooge plant met donkergroene glanzige bladen en gele ge- 

 straalde bloemen, en op de vochtigste plaatsen de witte tuimeldistel 

 of tommeldistel (Eryngium campestre) met zijn harde bladen en scherpe 

 stekels. Hij is een broeder van de blaauwe zee-kruisdistel (E. mariti- 

 mum) , in de zeeduinen algemeen. Hij kenmerkt met den rozerood 

 bloeij enden heidoorn (Ononis spinosa) de oevers van onze groote rivieren. 



Een digt woud bedekte van oudsher de heuvels , die achter Arnhem 

 den zoom der Veluwe vormen. Dat oude woud is verdwenen en in 

 tallooze groote en kleine landgoederen en buitenplaatsen herschapen; 

 maar in de namen dier plaatsen leeft nog het voorgeslacht : de Hemel - 

 sche Berg, Angerenstein , Sonsbeek, de Hartjesberg, Mariëndaal , Baken- 

 berg, Warnsborn, Lichtenbeek, en in de ondste gedeelten dier bos- 

 schen vinden wij de planten, die weleer de oorspronkelijke wouden 

 kenmerkten. 



In de donkere schaduw der hooge boomen van Rozendaal groeit 

 aan de randen van een beekje het eikenvaren {Polypodium Dryopteris) 

 met slanke, kale stengels en korte breede, lichtgroene bladveeren en 



