180 DE ÜEENSCHE ZEEMONNIK. 



vige menigte al spoedig golden als "teekenen", gelijk men ze noemde. — 

 Het dier had overigens een naar dat van een mensch gelijkend hoofd 

 met kalen schedel, omgeven van een monnikskrans, een kring van 

 haren namelijk, die bij de tonsuur gespaard wordt. Volgens hvitfeld 

 had het kleederen van schubben als een monnikspij , — volgens ste- 

 phanius waren alleen de als afgeknotte onderste ledematen met schub- 

 ben bedekt. 



Een later bericht vinden wij in de geschiedenis van het Deensche 

 Rijk door den beroemden holberg. Deze stelt de gebeurtenis in Decem- 

 ber 1549 en verhaalt die aldus : "Terzelfder tijd werd in den Oeresund, 

 niet ver van Malmö, een visch van ongehoorde grootte en eigenaar- 

 dige gedaante gevangen ; want hij had een hoofd als van een mensch , 

 en op den schedel een krans als een monnikenkrans. Zijne kleederen 

 van schubben waren gevormd als een monniksmantel, zoodat men zou 

 kunnen gelooven, dat de monniken, die sedert de reformatie niet meer 

 hunne rekening op het land vonden , in de zee bij de haringen het 

 burgerrecht gekocht hadden. Het verwonderlijkste is dat onze scri- 

 benten geen overwegingen over dezen visch maken, daar zij toch uit 

 veel geringer zaken waarzeggingen en voorbeduidselen weten te trek- 

 ken. De Koning liet den visch te Kopenhagen begraven en zond eene 

 teekening er van naar Spanje aan Keizer karel V." 



Men zou nu meenen dat de berichten , die men over dit dier vindt 

 bij andere dan Deensche schrijvers, uit die laatste geput zouden moe- 

 ten zijn. Dat is echter niet het geval. Terwijl de oudste Deensche 

 schrijver, die er van spreekt, in 1580, dus bijna veertig jaren na de 

 gebeurtenis zelve schreef, hebben wij buitenlandsche beschrijvingen 

 van hetzelfde zeegedrocht, die in 1554, 1555 en 1557 uitgegeven zijn , 

 en wel van de drie grootste ichthyologen van hun tijd, namelijk van 

 rondelet, belon en conrad gesner. 



Rondelet , hoogleeraar in de geneeskunde te Montpellier , zegt daar- 

 omtrent in zijn groot werk over de visschen * het volgende: "Tot de 

 zeemonsters reken ik ook dat dier, dat in onzen tijd in Noorwegen 

 in zee werd gevangen en aan hetwelk allen die het zagen dadelijk den 

 naam van Zeemonnik gaven. Het scheen menschelijke gelaatstrekken 

 te bezitten , maar met grove en ruwe omtrekken ; de schouders waren , 

 evenals bij onze monniken, met een kap bedekt. In plaats van armen 



1 De piscibus marinis. Lugd. 1554 fo. 



