182 DE DEENSCHE ZEEMONNIK. 



reiziger zeer bekende pierre belon, geneesheer te Mans, in zijn boek 

 over de visschen '. Hij doet dit op de volgende wijze , waaruit , even 

 als uit zijne hierbij (bl. 131) gevoegde afbeelding, blijkt, dat hij nog 

 andere bronnen gebruikt heeft dan die van rondelet. 



"Dat men," dus schrijft hij, "in zekere streken werkelijk zeemonsters 

 vindt, van het aanzien als de bovenstaande afbeelding, b. v. de Ne- 

 reiden, Najaden en den zoogenaamden Poolschen Bisschop van onzen 

 tijd, geloof ik lichtelijk, voor zoover het waar is, wat men verhaalt 

 van den monniksvisch , die in Noorwegen gevonden werd in de streek , 

 die men Diezunt noemt , bij de stad Den Elopoch , en van welks ge- 

 daante de genoemde figuur een denkbeeld geeft. Men bericht, dat het 

 dier slechts drie dagen leefde , en behalve eenige diepe zuchten , die de 

 hoogste bedroefdheid en zorg uitdrukten, geen geluid van zich gaf. Uit 

 alles wat hier is aangevoerd en waarvan ik uit schriftelijke en monde- 

 linge getuigenissen volkomen verzekering kan geven, kunnen wij ge- 

 makkelijk begrijpen , wat de natuur in staat is te vormen , zelfs wanneer 

 zij slechts speelt." 



In het vierde deel van het werk over de dieren 2 van conrad gesner , 

 geneesheer te Zürich , vindt men ook den zeemonnik behandeld volgens 

 rondelet en met de afbeelding van dezen. Gtesner verhaalt echter nog 

 eene andere teekening van hetzelfde dier te hebben gezien , in bezit 

 van den Meissner dichter george fabricius, en nog eene derde gedrukte 

 duitsche prent er van met duitsche rijmen er bij. De beschrij ving komt 

 overigens op eenige kleinigheden na met die van rondelet overeen. 

 Opmerking verdient het echter dat, volgens de rijmpjes op de gedrukte 

 prent , het aangezicht van den zeemonnik zwart was , als van een 

 neger, — dat volgens de teekening van fabricius het lijf met roode 

 en zwarte stippen en vlekken bezaaid was , — en dat , volgens gesner , 

 de zeemonnik niet begraven, maar gedroogd en als eene zeldzaamheid 

 bewaard is gebleven. 



Tot dusver de berichten over den zeemonnik. Vraagt men nu welk 

 dier het geweest is, dan kunnen wij met den deenschen hoogleeraar 

 steenstrup met tamelijke veiligheid antwoorden: "een zeer groote 

 inktvisch !" 



De inktvisschen behooren tot de klasse der koppootige weekdieren 



1 La nature et diversité des Poissons. Paris 1555, 12° obl. 

 J Historia animalium. Tiguri et Francof. 1551—1587; 5 vol. f°. 



