DE DEENSCHE ZEEMONNIK. 



185 



half uur lengte in zee zoude uitstrekken, en van den Keuzen-poly- 

 pus l , die volgens montfort een geheel schip met zijne vangarmen in 

 den grond trok, blijft er toch nog een genoegzaam getal volkomen 

 te vertrouwen waarnemingen over, die met zekerheid bewijzen, dat 

 er van tijd tot tijd individu's van eene zeer aanmerkelijke grootte 

 voorkomen, d. i. die twee, drie en zelfs meer meters lang zijn." 



Laten wij nu , onder het geleide van steenstrup , zulk een op het 

 strand geworpen inktvisch met den zeem onnik vergelijken. Onze figuur 3 

 vertoont een inktvisch , van de rugzijde gezien, en met den kop naar 



Fig. 3. 



beneden gekeerd, terwijl de 

 beide lange vangarmen onder 

 het dier tegen den buik aan- 

 liggen (gelijk dat meestal 

 met gestrande inktvisschen 

 het geval is) en dus niet 



zichtbaar zijn , behalve de 

 breede uiteinden, die even 

 beneden (eigenlijk boven) de 

 spitsen der zoogenaamde vin- 

 nen voor den dag komen. 



Van boven (eens voor goed 

 herhaal ik nog dat dit we- 

 gens de omgekeerde houding 

 van het dier , eigenlijk "be- 

 neden" is) ziet men eene 

 huidplooi, gevormd door het 

 Inktvisch, van de rugzijde gezien. zicn ontmoeten der beide vin- 



nen; dit is de monnikskrans. De vinnen zelve vormen den kap. Onder 

 den krans kunnen eenige vlekken zoodanig geschikt zijn geweest dat 

 zij eenige gelijkenis met oogen, neus en mond vertoonden, vooral voor 

 eene ongeoefende, als 't ware nog kinderlijke fantazie. De breede uit- 

 einden der twee lange vangarmen kunnen gemakkelijk de armen van 

 den monnik voorstellen. En even gemakkelijk kan de wapenrok of het 



1 De oorspronkelijke naam der naakte Cephalopoden is die van Polypen. Zoo noem- 

 den de Ouden die dieren , en nog heeten de fransche visschers ze Poulpes. Die naam is 

 later verkeerdelijk op geheel andere wezens toegepast. Men denke hier overigens ook aan 

 den Pieuvre in victor huqo's Travailleurs de la Mer. D. L. 



