DE DBENSCHE ZEEMONNIK. 187 



toen men veel meer dan thans aan zeemonsters en fabelachtige zee- 

 dieren hechtte , niet zóó te verwonderen is dat men een inktvisch 

 voor een soort van zeemensch heeft aangezien. Bovendien behoeft die 

 inktvisch ook juist niet zoo een te zijn geweest, als in fig. 3 is af- 

 gebeeld. Deze heeft reeds een anderen vorm dan de door fig. 2 voorge- 

 stelde , welke laatste voorzeker niet zoo gemakkelijk als de eerste (een 

 zoogenaamde pijl-inktvisch) voor een zeemonnik zou gehouden zijn. 

 Het kan zeer wel wezen, dat de te Malmö gestrande van een vorm 

 was , die nog meer aanleiding tot misvatting gaf, dan onze figuur 

 toelaat. — En wat de grootte van drie ellen aangaat, ofschoon de 

 gewone inktvisschen gewoonlijk slechts 1 */„ tot 2 voet lang worden , zoo is 

 daarin , gelijk reeds boven is aangeduid , geen moeielijkheid gelegen. 

 Steenstrup bezat den hoornachtigen snavel van een inktvisch, die in 

 December 1853 bij Aalbek in Jutland aan het strand van het Katte- 

 gat aanspoelde , en die zoo groot was , dat de mondholte den omvang 

 van een gebalde mans-vuist moet hebben gehad. De visschers, die 

 hem vonden, waren over zijne grootte verbaasd, maar tevens zeer 

 verheugd, daar zij het vleesch van den inktvisch als een voortreffelijk 

 aas kennen. Zij verdeelden dus het dier onder elkander en ieder voerde 

 zijn aandeel op een kruiwagen naar huis. 



Die overigens over reusachtige inktvisschen meer wil weten, ver- 

 wijs ik naar Prof. harting's Description de quelques fragments de deux 

 Céphalopodes gigantesques , — uitgegeven door de Koninklijke Akade- 

 mie van Wetenschappen , te Amsterdam 1860 *. 



Het verhaal van den Zeemonnik komt dus aller waarschijnlijkst ten 

 slotte hierop neer. — In 1550 werd een inktvisch van kolossale grootte, 

 zooals menschelijke oogen wellicht nauwelijks eens gedurende eene 

 eeuw te aanschouwen krijgen , door de golven op het strand bij Malmö 



1 In den loop der laatste jaren is herhaaldelijk gewag gemaakt van zeer groote, deels 

 reusachtige Cephalopoden , in de zee bij Newfoundland , in die bij Japan en elders. Zie 

 eenige gevallen in het Bijblad, Jaargang 1868, bl. 54; 1874, bl. 23; 1876, bl. 15, 

 36, 53; 1877, bl. 14; 1878, bl. 30. In het laatste dezer voorbeelden was een Indiaan- 

 sche vrouw verdronken gevonden in de armen van een reusachtigen Octopus. Dezer 

 dagen vermeldden de dagbladen, dat eeu der duikers die in de Tay werkzaam zijn aan 

 het opzoeken der lijken van de ongelukkige reizigers, die met de brug en den spoor- 

 trein in de diepte zijn gestort, door een grooten Octopus werd gegrepen, waarvan het 

 hem wel gelukte zich te bevrijden , maar waarvan- hij een brokstuk van een der armen 

 mede boven bracht. 



