HERINNERINGEN AAN DE YELÜWE. 



DOOR 



F. W. VAN EEDEN. 



(Vervolg en slot van bl. 176.) 



Wie over den centraalspoorweg de Veluwe doorvliegt , ziet bijna niets 

 dan een troostelooze, verlatene zandwoestijn. Hij geeft de onde oor- 

 konden gelijk, die de Veluwe een "wild, bijster land" noemen, en is 

 geneigd den onden naam Felua af te leiden van Fel-ouwe , het woeste , 

 wreede, kwade land, of van Fal-ouwe, het land van den booze. Zoo 

 spreekt ook virgilius van colles maligni , voor onvruchtbare heuvels. 

 (Georg. II. 179). (Over den naam Fal leze men simrock , Deutsche Mythol. 

 p. 470, 4e ed.) Maar ook hier moet men niet te haastig oordeelen. 

 In die schijnbaar onafzienbare zandzee liggen landschappen verborgen, 

 zooals Nederland ze weinig kent. Stap uit aan welk station gij wilt, 

 en neem den wandelstaf op, en gij zult de Veluwe leeren liefhebben. 



Slechts zelden hoorde ik van de schoone omstreken van Harderwijk , 

 en de eerste door wiens geschriften ik daarop opmerkzaam ben gemaakt, 

 was een vreemdeling, — maar die Nederland en onze koloniën meer 

 heeft gewaardeerd dan menig Nederlander, die zijn geld buitenslands 

 gaat verspillen , om niets terug te brengen dan de kwitantiën der ho- 

 tels. Die vreemdeling was Dr. junghuhn, die te Harderwijk, in het 

 somberste tijdperk van zijn leven , in de natuur zijn troost vond en over 

 de omstreken dier stad eenige onsterfelijke regelen heeft nagelaten. 



Hulsthorst is het eerste station voorbij Harderwijk. Daar is men 



13 



