206 HERINNERINGEN AAN DE VELUWE. 



Schreberii den boventoon voert, vormt het tapijt, doch ook hier, tus- 

 schen de dennen , zien wij de grafheuvels der vaderen. Op een dezer 

 heuvels, die van boven is vlak gemaakt, hebben wij een ruim uitzigt 

 over heide en bosch, op de torens van Putten en Nijkerk. Een bordje 

 met den naam "Germanenheuvel" bewijst ons dat de eigenaar dezer 

 gronden zijn vaderen niet vergeten heeft. Gelukkig het volk, dat zijn 

 vaderen eert ; driewerf gelukkig als het ook den bodem , dien de vaderen 

 met zooveel strijd gewonnen hebben, in eere houdt. 



Wij zijn op de gronden van Schovenhorst , voor dertig jaren een 

 opene heide , thans met bosschen en bouwlanden bedekt, die een vriendelijk 

 landhuis omringen. 



Er wordt heel wat over landbouw geschreven — nog meer gesproken. 

 De beste landbouwers schrijven niet en spreken niet in 't openbaar, — 

 maar hun arbeid roept: kom en zie! 



Een Libanonceder met zijn donkere naalden en horizontale takken, 

 staat nevens de Deodara, den heiligen ceder van den Himalaya met 

 zijn lichter groen en de blaauwachtige volle pyramide van de ameri- 

 kaansche Abies nobilis. Aan de overzijde van den grindweg steekt de 

 top van een atlantischen ceder boven het lage geboomte uit. De Abies 

 Pinsapo van de Sierra-Nevada , met streng mathematische vormen , als 

 uit ïrietaal gesmeed en de donkere Abies Nordmanniana van den Altaï 

 met zijn zware, edel neerbuigende takken en breede naalden geven een 

 vreemde tint aan het landschap , en bewijzen dat een onvermoeide ar- 

 beid alles te boven komt. 



Alles groeit hier even welig ; koren , voedergewassen , maïs , klaver, 

 vruchtboomen ; — en die rijkdom is voor een groot deel het gevolg 

 van een goed gebruik van de schatten des bodems. Onder de heide 

 ligt hier op sommige plaatsen een mergelbedding , die , op het land ge- 

 bragt, daaraan kracht geeft. 



Het dorp Putten is in een tijdperk van overgang. Vroeger lag het 

 eenzaam en verlaten in de heide, thans is het aan den ijzeren wereld- 

 weg verbonden. Slechts hier en daar zien we nog enkele van die oude 

 hutten , zonder vloer , schuin en scheef dooreen geworpen , waar in 

 vorige eeuwen de Veluwbewoners in innige gemeenschap met de groote 

 aardmoeder leefden. Thaus regte straten, groote huizen, andere menschen, 

 en het oude volk droogt meer en meer uit tot een onkenbare mummie. 



Voorbij Putten loopt onze weg door een lage veenachtige heide op 

 Vanenburg , een landgoed welks naam aan de poëzie van den voortijd 



