HERINNERINGEN AAN DE VELUWE. 213 



geen onderhout, zelfs geen vriendelijk plantentapijt. Onafzienbaar strek- 

 ken zich die middelmatige dikke stammen uit in de duistere verte , 

 en daaronder groeit niets dan hier en daar een stekelige struik, de 

 Muizendoorn (Euscus aculeatus) , die in Nederland niet voorkomt en 

 wiens kleine bloempjes bijna niet zigtbaar zijn. 



Hoeveel lagchender zijn hier de vossebessen, die overal onder de 

 hooge boomen den bodem bekleeden? Wie echter met de plantenbus 

 op Hoog-Soeren losgaat, zal niet voldaan terugkeeren. De flora is er 

 niet rijk aan soorten. De lagere heiden in den omtrek en naar den 

 kant van Apeldoorn leveren beter oogsten. 



Ginds liggen groote dennen geveld, en men is bezig aan het ver- 

 voeren naar het naaste station Asselt, van waar veel hout uit Soeren 

 verzonden wordt. De arbeiders met den langen houtwagen en de ge- 

 duldige paarden in dat hooge woud, bij het ongelijk doorvallend zon- 

 licht, schijnen op een Ruisdaal te wachten. 



Wij wandelen langs een breeden open jagtweg , aan de eene zijde 

 langs jong eiken plantsoen, aan de andere zijde met zware, stout op- 

 rijzende beuken , wier stammen hier en daar schuin over den weg 

 hangen als palmen. Onder die beuken is eene afgeplatte hoogte, rond- 

 om welke men nog zeer goed een zodenbank kan herkennen. Die hoogte 

 en de zodenbank zijn geheel met vossebessen bekleed. Hier is de 

 koningstafel , waar onze Stadhouder-koniug willem III op zijn jagt- 

 togten het middagmaal hield. 



Gelijk de namen van henri II en diane de poitiers onafscheidelijk 

 verbonden zijn aan Fontainebleau , zoo leeft hier in het Nederlandsche 

 jagtbosch overal de herinnering aan willem III. 



Ernstig stemt de gedachte aan Neêrlands grooten Vorst , aan den 

 onverzettelijken tegenstander van lodewijk XIV. Met hem is het 

 roemvolle eerste tijdperk van de oude Republiek gesloten. Met zijn 

 dood begon een tijd van zwakheid, bederf en wanorde, waaruit wij 

 nog niet geheel verlost zijn. 



Dit eeuwenoude woud heeft onze vaderen gezien in hun volle kracht; 

 het vervult ons met mood voor de toekomst. Als de wereld ons nog 

 eert en bewondert, is het omdat wij een echt Germaan sch volk zijn , dat 

 de oorspronkelijke zeden der voorvaderen het getrouwst heeft bewaard. 



Zoolang eerlijkheid en goede trouw nog tot onze volksdeugden be- 

 hooren , zoolang het Huisgezin hier nog den grondslag der zamenleving 

 vormt, zoolang Orde en Maat hier nog worden gehuldigd , zoolang wan- 



