214 HERINNERINGEN AAN DE VELUWE. 



hopen wij niet aan het lot van Nederland en zijn heerlijke Koloniën. 

 En als wij daaraan vasthouden met een weinig van den onverzette- 

 lijken geest van onzen heldhaftigen Stadhouder, dan is voor Nederland 

 nog eene edele toekomst weggelegd; dan zal eenmaal, gelijk vroeger, 

 van hier uit een nieuw en krachtig leven opgaan in het zieke Europa. 



Op het Loo waait de vaderlandsche vlag: de Koning is er. Op het 

 Loo zijn trotsche boomgroepen en fluweelen grastapijten en heerlijke 

 bloemen. Daar, op een sierlijke rustbank , aan den oever van den grooten 

 vijver herdenken wij onzen togt, onder de toonen der muziek, terwijl 

 honderde wandelaars heen en weder gaan langs de Koninklijke tent. 

 Wij zijn weer onder de menschen , — die veel bewogen zee met haar eb 

 en vloed , haar klippen en draaikolken. Maar te midden van dit 

 rusteloos gewoel zijn wij met ons hart nog in de eenzame zonnige bos- 

 schen, onder de plegtige dennen, op de vale heide, op de luchtige 

 heuvels , bij de roode vossebessen en blaauwe klokjes , tusschen de 

 stille graven onzer vaderen , — en met dat beeld voor oogen hervatten 

 wij getroost ons dagwerk. 

 Januarij 1880. 



