222 BESCHERMING VAN NUTTIGE DIERSOORTEN BIJ DE WET. 



zien van een rijk materiaal keerde hij na een verblijf van eenige jaren 

 naar Europa terug. Na een paar jaren als privaat-docent werkzaam te 

 zijn geweest, werd semper benoemd tot hoogleeraar in de dierkunde 

 te Würzburg. Door tal van onderzoekingen op anatomisch en embry- 

 ologisch gebied en door nauwkeurige beschrijving van vele vóór hem 

 onbekende diervormen , heeft semper zich onder de hedendaagsche 

 zoölogen een welverdienden naam verworven. Yan zijne vele verhande- 

 lingen noemen wij slechts die over den Axolotl, die over de segmen- 

 taal-orgauen der haaien, waardoor hij een punt van verwantschap aan- 

 wees tusschen gewervelde dieren en ringwormen, en die over desteen- 

 koralen. Slechts weinige dierkundigen — het werk over de fauna der 

 Philippijnen en de Arbeiten des zoötomischen lnstituts in Würzburg kun- 

 nen dit getuigen — hebben zoo vele onderzoekingen gedaan over de be- 

 werktuiging van weekdieren, wormen en vooral van stekelhuidigen en 

 neteldieren , als deze Beiersche hoogleeraar. 



Het zal wellicht verwondering baren , dat een zoo verdienstelijk beoe- 

 fenaar der zoölogie en ontwikkelingsgeschiedenis , van een zoölogisch ver- 

 grijp beschuldigd werd , en toch was dit zoo. Dr. semper had namelijk 

 in zijn tuin lijsters geschoten en aan zijn tuinman , die met hem was 

 aangeklaagd, niet alleen vergund maar zelfs gelast, strikken te zetten 

 om deze vogels te vangen. Een zekere heer stumpf, wiens tuin aan 

 dien van Dr. semper paalde , en slechts door een lage heg daarvan 

 was gescheiden, had dit feit ter kennis gebracht van den rechter, on 

 den 31sten December van het vorige jaar werd deze zaak in het open- 

 baar behandeld. Als verdediger trad op Dr. richard schrÖder, hoog- 

 leeraar in het duitsche privaatrecht aan de Würzburger Akademie. De 

 beschuldigde erkende het feit , doch beweerde tot het dooden van lijs- 

 ters gerechtigd te zijn , aangezien de door hem geschoten vogels, de ook ten 

 onzent algemeen bekende zwarte lijsters of merels, niet behoorden tot 

 die dieren , waarvan het strikken of schieten in Beieren verboden is. 



De rechter, die gelukkig verstandig genoeg was om te begrijpen, 

 dat zijn uitspraak zich moest richten naar de meening van een des- 

 kundige , had den ook in Nederland hooggeschatten Dr. rindpleisch , 

 hofraad en professor in de pathologische anatomie , uitgenoodigd als des- 

 kundige de rechtbank voor te lichten. Deze deelde als zijn gevoelen mede, 

 dat de merel tot de aller schadelijkste dieren moest worden gerekend. 

 Hij verklaarde, wat ik gaarne erken met eenige verwondering te heb- 

 ben gelezen, dat deze vogel door paring met andere vogels langzamer- 



