236 DE METHODE DER NATUURWETENSCHAP. 



Tot nog toe is het niet mogelijk haar nader aan te wijzen en te 

 omschrijven. Houden wij het laatste in het oog, dan kunnen wij de 

 oorzaken gevonden noemen , en de uitkomsten van het onderzoek der 

 bijzondere gevallen in de volgende algemeene wet uitspreken: 



De zoogenaamde aschvorming der metalen bestaat in het opnemen van 

 zuurstof door laatstgenoemde onder ontwikkeling van warmte. 



Wanneer een metaal , dat verwantschap tot zuurstof heeft , tot zekeren 

 warmtegraad verhit, met zuurstof in aanraking komt, zal het verschijnsel 

 der aschvorming plaats vinden. 



Uit het verband van oorzaak en gevolg, dat de proef ons in een 

 bijzonder geval leerde kennen, hebben wij tot een algemeene natuur- 

 wet, tot de volstrekte algemeenheid van dit verband besloten. Zulk 

 een opklimmen van het bijzondere tot het algemeene draagt den naam van 

 causaal-inductie. 



Hebben wij in het voorafgaande het verschijnsel uit zijn natuur- 

 lijke omgeving genomen en in een kunstmatige, die ons geheel bekend 

 was, overgebracht, dit is niet de eenige weg, dien men kan inslaan. 

 Men kan ook de algemeene beginselen , die wij op den voorgrond 

 plaatsten (zie bladz. 230) , nog op andere meer onmiddellijke wijze 

 toepassen. Laten wij nog met een enkel woord aanwijzen, hoe dit 

 met de bovenstaande verschijnselen geschieden kon. Die verschijnselen 

 worden dan niet, zooals in het voorafgaande plaats vond, uit hun 

 omgeving genomen, maar in laatstgenoemde worden voortdurend ver- 

 anderingen gebracht. Als het wegnemen van een gedeelte dier omge- 

 ving ten gevolge heeft, dat het verschijnsel verdwijnt of zich gewijzigd 

 vertoont, dan heeft men hierin een der gezochte oorzaken gevonden. 

 Of deze oorzaak al of niet de eenige is , moet blijken , als men langs 

 denzelfden weg het onderzoek voortzet. Een onderstelling geeft ook 

 hier aan het onderzoek een bepaalde richting, en belet het te ontaar- 

 den in hetgeen men in het dagelijksch leven probeeren noemt. 



Een stuk lood , in een open glazen buis genoegzaam verhit , 

 smelt en bedekt zich met een dof huidje, dat bij verwijdering telkens 

 vernieuwd wordt en grootendeels uit loodasch bestaat. Dit is een der 

 verschijnselen, die wij in het voorafgaande onderzocht hebben. Wij 

 onderstellen dat de glazen buis op de aschvorming invloed uitoe- 

 fent. Het lood wordt nu in een porceleinen buis overgebracht, 

 terwijl alles overigens volkomen hetzelfde blijft. De proef wordt op 

 deze wijze herhaald en het verschijnsel vertoont zich op dezelfde 



