KRISTALLISATIE VAN HET WATER. 



DOOR 



P. VAN DER BURG. 



Het is reeds een tal van jaren geleden, dat ik in den winter, bij 

 het beklimmen van de marmeren trappen, die naar den ingang eener 

 woning leidden, zeer regelmatige, fraaie figuren gevormd zag door 

 het fijn verdeelde vuil, dat zich op de aantreden had afgezet. De aard 

 dezer figuren deed dadelijk denken aan de vormen, die de bevroren 

 vensterruiten des winters te zien geven. Bij nader onderzoek bleek mij 

 dan ook, dat in de holligheden, die in het marmer door de menig- 

 vuldige voetstappen waren veroorzaakt, zich water had verzameld, 

 waarin fijn zand , slijk , enz. was bezonken ; dat dit water des nachts 

 was bevroren , het vuil door de aanschietende kristallen was wegge- 

 schoven en bij het wederontdooien was blijven liggen. Later heb ik der- 

 gelijke verschijnselen, zelfs midden op effen straten, dikwijls waargenomen. 



Toen ik een viertal jaren geleden door tyndall, in zijn werk over 

 het licht , een photographischen afdruk vond van zulk eene slijk- of 

 bezinkselfiguur , speet het mij niet reeds vroeger mijne opmerking te 

 hebben medegedeeld. De menschen vertellen over het algemeen nog 

 veel te weinig de bijzonderheden, die zij in de natuur opmerken. Reeds 

 dikwijls heb ik bij mij zelven die ondervinding opgedaan. 



Dezen winter werd , bij de vrij sterke en langdurige vorst , op nieuw 

 mijne aandacht op bovengenoemd natuurverschijnsel gevestigd, en ik 

 besloot toen te beproeven, of ik de fraaie ijsfiguren niet door zulk 

 een bezinksel blijvend kon maken. Een stuk glas werd met alkohol 

 en krijtpoeder goed schoongemaakt , daarna volkomen horizontaal in 

 de open lucht gelegd en er toen een laag water opgegoten , waarin 

 doodekop (ijzeroxyde, polijstrood) was gemengd. Niet aanstonds was 

 de uitkomst gewenscht. Al dadelijk bleek, dat men vooral zeer weinig 

 van dit poeder in het water moet mengen, en het, wat niet gemak- 

 kelijk is, over de geheele oppervlakte, door middel van een penseel, 

 gelijkelijk moet trachten te verdeelen. Na eenige mislukkingen kwa- 

 men de ijsfiguren voortdurend sierlijk te voorschijn , en als men er nu 

 geen ander genot van had, dan te zien, hoe langzaam en zeker de 



