EENE KOLONIE VAN AALSCHOLVERS EN LEPELAARS 

 IN DE HORSTERMEER. 



DOOR 



W. ROELOFS. l 



Onze plassen en lage venen worden meer en meer op groote schaal 

 drooggemaakt. Weinigen zullen zich over die aanwinst van land 

 beklagen en betreuren dat groote oppervlakten, nu slechts voor de 

 visscherij en de nijverheid van het rietsnijden van waarde, in vrucht- 

 bare weiden en akkers herschapen worden. De vriend der ongekunstelde 

 natuur ziet het echter met leedwezen aan, dat eene der plaatsen van 

 zijne lievelingsstudie steeds kleiner wordt. Vele planten toch , aan plassen 

 en moerassen eigen , verdwijnen met deze of worden zeldzamer. De 

 dieren die zij huisvesten en die er zich mede voeden , deelen in hun lot, en 

 sommige soorten zullen in de toekomst misschien niet meer als tot 

 de inlandsche behoorende kunnen gerekend worden. 



Het kan dus eenige belangstelling wekken , eene schets te geven 

 van een der minst gewone tooneelen, die de nabijheid onzer water- 

 vlakten nog opleveren en die binnen eenige jaren waarschijnlijk niet 

 meer zullen bestaan. 



Nog niet lang geleden zag men in de nabijheid van Rotterdam een 

 uitgestrekten plas , die kleine stukken land, met rieten struiken begroeid, 

 omsloot en waarop eene ontzettende menigte watervogels van allerhande 

 soort nestelden. 2 Velen daarvan zijn zeldzaam in ons land en misschien 



1 De houtsneden bij dit opstel zijn vervaardigd naar teekeningen van den schrijver, 

 den met i'oem bekenden landschapschilder, zelven. De Redactie. 



3 Aalscholvers-eiland; zoo genaamd naar de Aalscholvers of Schollevaars , eene der 



