PETROLEUM. 295 



metaal. Nu eens met droeve teleurstelling, dan weer met het uit- 

 stekendste gevolg en onder de merkwaardigste verschijnselen. 



Over het algemeen is het zeer moeilijk en onzeker de olieaders op 

 te sporen. Ofschoon de gewone diepte der boorgaten is gelegen tusschen 

 30 en 100 meter , gebeurt het niet zelden, dat eerst op 180 of 200 M. 

 beneden den beganen grond de bron getroffen wordt. Wanneer dan ein- 

 delijk de ader bereikt is en klompen van een blauwe klei omhoog 

 gehaald worden , die met een bloedkleurige vloeistof gedrenkt zijn , 

 dan kan men den oliegraver in zijn vollen glans zien. 



"Er kaut und dreht dan" — zegt hirzel in zijn boek Das Steinöl 

 und seine Produkte , — "wohlgefallig den Tabak in seinem Munde , 

 steekt seine Hande eine nach der andern in seine Hosentaschen und 

 zieht mit freudestrahlenden Gesicht schmunzelnd den Oelgeruch ein , 

 sich sagend : das ist herrlich. Nun, fur denjenigen, der keine Aussicht 

 auf einen Gewinnantheil hat , ist dies nicht so herrlich , weder in 

 Betreff des Geruchs , noch des Anblicks , sondern gerade das Gegen- 

 theil .... Das Gebiet der Oelquellen erinnert an das Kohlengebiet von 

 Shaffordshire , es ist eben so schmutzig, nur ist der Geruch noch weit 

 schlimmer . . . lm ganzen Umkreize hort man in der Nacht das Qnitschen 

 der Tritte, durch welche der Bohrer in Bewegung gesetzt wird. Jeden 

 Tag langt ein Trupp von ermüdeten schmutzigen Wanderern an , welche 

 sich mit einen Bundel auf dem Rücken durch den tiefen Schmutz den 

 schlechten Weg hindurch gearbeitet haben, über Baumstrünke geklet- 

 tert und durch Graben gewatet sind. Manche derselben suchen Be- 

 schaftigung, und sind sicher solche zu finden. Andere kommen mit 

 Dollars in ihren Taschen und in wenigen Tagen haben sie zu den vielen 

 bereits bestehenden Brunnen neue hinzugefügt." 



Een sterk touw, een ruw in elkaar geslagen hut, een kleine stoom- 

 machine , een pomp , eenig boorwerktuig en vaten en buizen , ziedaar 

 al het materiaal dat men noodig heeft om zijn geluk te beproeven. 

 Maar waarop het boven alles aankomt, dat is een goede dosis geloof, 

 hoop en geduld. Hooren wij de Toronto Globe van 5 Februari 1862 , 

 welke ons de levensgeschiedenis van een der rijkste olielords vertelt. 



"In de nabijheid van Victoria, in het district Enniskellen , bevindt 

 zich een diepe bron, waarop john shaw al zijn hoop en verwachting 

 reeds maanden lang gezet had. Met onvermoeiden ijver groef hij en 

 boorde en pompte , totdat zijn kas , zijn crediet en eindelijk ook 

 ziju spieren waren uitgeput. De bronnen zijner buren vloeiden van rijk- 



