PETROLEUM. 297 



Mot het noemen der SHAw'sche bron in het district EnniskeUen hebben 

 wij een der belangrijkste middelpunten der petrolenmproductie genoemd. 

 Voorts zijn in dat opzicht nog beroemd het dal van de "Oil-Creek" 

 in Pennsylvanië en de bronnen in Canada. Intusschen mag het geheele 

 aantal der tegenwoordige bronnen in Noord- Amerika veilig op 10.000 

 worden gerekend, nitloopende in een uitgebreid onderaardsch bassin, 

 dat zich van het noorden naar het zuiden uitstrekt van af het Erie- 

 meer door de staten New-York , Pennsylvanië , Ohio , Kentucky , Tennes- 

 see en Florida. Bij dit bassin voegen zich dan nog die, welke zich 

 door Canada, Texas, Californië, Illinois enz. vertakken. 



Het spreekt wel van zelf dat het veelvuldig voorkomen der petroleum in 

 de noord-amerikaansche gronden en haar toenemend gebruik spoedig 

 de aandacht moest trekken van de geleerden der Nieuwe en der Oude 

 wereld. 



Hoe en in welke aardlagen komt zij voor ; waaruit is zij ontstaan ? 

 — dat werden weldra de quaesties van ijverig geologisch onderzoek. 

 En met evenveel belangstelling trachtten de scheikundigen hare eigen- 

 schappen en samenstelling te leeren kennen in verband met hare toe- 

 passing als lichtstof. Met betrekking tot haar voorkomen in de aarde 

 is gebleken dat zij in de Silurische en Devonische formatie te huis 

 behoort en alzoo van zeer ouden oorsprong is. Meestal is zij bevat 

 in de kalksteendepöts dezer formatie , bepaaldelijk in de Niagara kalk- 

 steen van de Silurische , en in de zoogenaamde Calcair Cornifere der 

 Devonische terreinen. Soms ook wordt zij aangetroffen in den poreuzen 

 zandsteen van dezelfde formatie en dan in gezelschap van de dierlijke 

 overblijfselen van dien tijd. 



Men meene echter niet dat op de diepte van de voorhistorische lagen ge- 

 boord moet worden om de olie te verkrijgen. Gewoonlijk wordt , gelijk wij 

 reeds zeiden, op een diepte van 30 — 100 meters reeds de ader getroffen ; 

 waaruit men besluiten mag dat de petroleum na haar ontstaan langzaam 

 uit de diepere lagen naar de hooger gelegene is overgegaan , waar zij zich 

 in holten of scheuren , in aders van dubbel gevouwen aardlagen heeft 

 verzameld. Zeer merkwaardig is, dat deze spleten meestal nog zout water 

 en gassen bevatten in de volgorde harer soortelijke gewichten, gelijk 

 uit de volgende teekeningen blijken kan. 



Soms echter ontbreekt het gas of zelfs de aardolie, en dus is het 

 duidelijk, dat het succes bij het boren niet alleen bepaald wordt door 

 den aard der stoffen, maar ook door de plaats, waar het boorgat de 



