ZELFMOORD BIJ DIEKEN. 



Het verhaal op bl. 159 van dezen jaargang aangaande waarnemin- 

 gen van zelfmoord bij scorpioenen heeft de mededeeling van andere 

 dergelijke gevallen uitgelokt , die wij hier laten volgen , er nog een 

 paar andere bijvoegende die mede onder de algemeene rubriek van 

 zelfmoord bij dieren met meer of minder recht kunnen worden ge- 

 rangschikt. 



De eerste dezer mededeelingen ontving ik van den heer van schendel, 

 gept. Luitenant -Kolonel van het Oost-Indisch leger, thans te Haarlem 

 woonachtig. Zij luidt als volgt: 



"In de 5 e aflevering van dit jaar van het "Album der Natuur" las 

 ik uw opstel over "zelfmoord van de Scorpioen." 



In de beide laatste alinea's van uw opstel vraagt gij om mededee- 

 ling van verkregen resultaten na opzettelijke proefnemingen , door lezers 

 die eenigen tijd in onze Oost- of West-Indische koloniën hebben door- 

 gebragt. 



Ik ben geen natuuronderzoeker, maar stel toch veel belang in na- 

 tuurkennis. 



Gedurende mijn bijna 25jarig verblijf in Oost-Indië heb ik van scor- 

 pioenen het volgende (o. a.) opgemerkt. 



In een vochtig gedeelte van de zoo vochtige kazerne te Meester 

 Cornelis gelogeerd zijnde, had ik, een 25tal jaren gelegen, vee] last 

 van scorpioenen. Ik hoorde toen reeds van javaansche soldaten dat die 

 dieren zich zelf dooden "kalae liat api" (wanneer zij vuur zien). 



Ik doopte daarom eenige strookjes papier in olie en liet die droo- 

 gen. Een paar avonden later zag ik weder een scorpioen op den voch- 

 tigen steenen grond. Het was ruim 6 uur 's avonds en mijn lampje 

 dus nog niet opgestoken. Ik nam mijne strookjes geolied papier, die 

 ik op een afstand van ongeveer twee handbreedten rondom het diertje 



