ZELFMOORD BIJ DIEREN. 315 



had aan zekere goede manieren, die ik niet behoef te omschrijven, en 

 eenige dagen later verraste een mijner vrienden, M r . G. alhier, mij 

 door mij een prachtigen kater te schenken, die, voor een zevental 

 weken geboren, wat zindelijkheid betrof aan zijn gezellin niets toegaf. 



De verhouding tusschen de beide dieren was aanvankelijk gespannen. 

 Ze deden juist als twee elkander vreemde kinderen doen, vermeden 

 alle punten van aanraking , wantrouwden blijkbaar elkanders bedoelingen 

 en vergenoegden zich met elkander in het oog te houden. Na verloop van 

 twee of drie dagen was echter de vrede gesloten en daarbij een verbond 

 van vriendschap, dat binnen eenige maanden door den dood bezegeld 

 zou worden. De goede verstandhouding openbaarde zich , zooals caeteris 

 paribus alweder bij kinderen zoo dikwijls voorkomt, aanvankelijk door 

 de zucht der dieren om met ballen, stukjes touw of papieren derge- 

 lijke dingen te spelen, maar weldra werd de verhouding inniger en 

 aten beiden uit één schotel , dronken beiden uit één nap en strekte één 

 goed voorziene mand hun beiden tot leger. Eigenaardig was de ge- 

 woonte der kat om , tegen den kater aanliggende , aan den rug van 

 dezen te zuigen, tengevolge waarvan aldaar weldra een naakte plek 

 ontstond van 2 centimeter doormeter. 



Dat dit op den gezondheidstoestand van een der dieren invloed uit- 

 oefende , heb ik niet kuimen opmerken. Die goede verstandhouding werd 

 door niets gestoord. De dieren ontwikkelden zich normaal en flink , vooral 

 de kater. In Maart 11. begon deze blijken te geven van zucht naar uit- 

 huizigheid, en gedurende een dag of drie bleef het fraaie dier vertoeven 

 op de daken, om aan zijn vrouwelijke soortgenooten zijn hulde te be- 

 wijzen. De kat bleef rustig te huis en verkeerde in eeu meer of min 

 kwijnenden toestand. Hoewel in leeftijd met haar gezel weinig verschil- 

 lende, was zij in grootte, kracht, en schoonheid van teekening verre- 

 weg de minste van beiden. 



Toen het mannelijke dier , een beetje vermagerd en zichtbaar lui , van 

 zijn galante reizen terugkwam , scheen ook het wijfje lust te gevoelen 

 wat meer kennis op te doen van de wereld en hare genietingen. Ge- 

 durende een dag of drie vertoonde zij zich slechts zeldzaam en 's nachts 

 bleef de eene helft van de mand in de achterkeuken ledig. Het man- 

 nelijke dier scheen vrede te nemen met die escapades , doch slechts tot op 

 zekere hoogte. Den vierden dag namelijk kwam poes in 't geheel niet 

 terug en bleef haar etensbak onaangeroerd. En ook de volgende dagen 

 wachtten wij haar te vergeefs. 



