320 EEtf "REUSACHTIGE DISSOCIATIE-TOESTEL. 



derzoekingen van het zonlicht. Terwijl reeds een drie-en-dertigtal metalen 

 met zekerheid of althans met groote waarschijnlijkheid als bestand- 

 deelen van het zonnelichaam daardoor zijn aangewezen , is het nog niet 

 gelukt daarin een der metalloiden te ontdekken . dan alleen de zuur- 

 stof, en zelfs tegen de aanwezigheid van deze, op grond van draper's 

 onderzoek van het zonnespectrum , zijn nog bedenkingen intebrengen. 



Dit leidt tot het vermoeden , dat de metalloiden samengestelde licha- 

 men zijn en dat hare bestanddeelen alleen in gedissocieerden toestand 

 in de zon-atmosfeer voorkomen. Doch indien dit zoo is , hoe zulks langs 

 den experimenteelen weg aan te toonen ? Ziedaar de vraag welke pictet 

 zich heeft voorgelegd , maar waarvan hij zelf erkent dat de beantwoor- 

 ding slechts in de toekomst te verwachten is , omdat onze tegenwoordige 

 hulpmiddelen daartoe geheel ontoereikend zijn. 



Hij toont aan dat de grootste hitte die men kan voortbrengen , hetzij 

 door een verbrandingsproces , hetzij door elektriciteit , zeer gering is in 

 vergelijking met de warmte der zon. Wil men der zonnewarmte eenigszins 

 nabij komen , en zoo lichamen trachten te dissocieeren die tot dusver 

 alleen aan de zonsoppervlakte in gedissocieerden toestand bestaan , dan 

 is de eenige weg, dien men met hoop op goed gevolg kan inslaan, 

 die , waarbij men de zon zelve als verwarmingsbron gebruikt. Een zeer 

 groote brandspiegel , naar de zon gekeerd , kan in het vereenigingspunt 

 der stralen eene hitte voortbrengen , aanmerkelijk grooter dan eenig 

 ander middel kan doen ontstaan. Volgens tamelijk overeenstemmende 

 resultaten, verkregen door pictet zelven in Egypte en door struve te 

 Petersburg, ontvangt, bij helderen zonneschijn, elke vierkante meter opper- 

 vlakte , loodrecht tegenover de zon geplaatst , ongeveer 12 calorien per mi- 

 nuut. Op grond nu hiervan en van eenige verdere beschouwingen en bere- 

 keningen , stelt pictet de vervaardiging voor van een parabolischen spiegel 

 van niet minder dan 10 meters opening! Deze reusachtige spiegel, van 

 verzilverd koper , zoude in stukken , elk van een vierkante meter opper- 

 vlakte, vervaardigd kunnen worden. Later samengevoegd, zoude het 

 geheele gewicht des spiegels 1500 kilogrammen niet behoeven te boven 

 te gaan, en zoude deze op een spil, voorzien van een heliostaat, zich 

 zoo bewegen dat de gepolijste oppervlakte altijd vlak naar de zon ge- 

 keerd blijft. Zoo zoude de opgevangen zonnewarmte zich concentreeren 

 in eene kleine ruimte van 8 a 10 centimeters middellijn, die, volgens 

 de berekeningen van pictet, per minuut omstreeks 1000 calorien 

 zoude ontvangen. Die warmte nu stelt hij zich voor op te vangen in 



