328 IN HET LAND DER TEMBLADORES. 



Venezuela schier onophoudelijk geteisterd is, sedert het zich aan het 

 juk van het moederland, Spanje, heeft onttrokken. 



Tusschen de onderscheidene gedeelten der Llanos bestaat ook nog 

 eenig verschil, dat het gevolg is van het verschil in hoogte. Langs 

 den zoom der Galera bedraagt de hoogte van den bodem boven 

 de zee nog zevenhonderd voet, maar die hoogte neemt zuidwaarts 

 allengs af; zij is vierhonderd zeventig voet bij Calobozo en niet meer 

 dan driehonderd zeventig voet bij San-Fernando de Apure. Geheel vlak 

 zijn derhalve de Llanos in geenen deele; vandaar dat het gedurende 

 den regentijd > April tot October , in grooten overvloed vallende water , 

 uit de hoogere streken, de Llanos altos, naar de zuidelijker gelegen 

 lagere streken afdaalt en daar kleinere en grootere meren en plassen, 

 beeken en riviertjes vormt, die zich wederom tot grootere stroomen ver- 

 eenigen, welke zich eindelijk in de Orinoco uitstorten. Ook bieden de 

 Llanos op vele plaatsen nog kleine bodemverhemngen aan, mesas ge- 

 heeten, waar tusschen door het nederdalende water zijn weg vindt, 

 zoodat zij , hoe betrekkelijk gering de werkelijke hoogte dezer mesas 

 ook zij , toch als waterscheidingen optreden en ook gebezigd worden om 

 er , als op een soort van natuurlijke terpen , bij voorkeur de hutten , 

 ranchos , waarin de bewoners hun verblijf houden, op te bouwen. Som- 

 mige dezer mesas hebben echter eene vrij groote uitgestrektheid , en 

 daarop zijn dan de weinige dorpen en kleine steden gelegen, die zich 

 in het gebied der Llanos bevinden. Het gras der Llanos altos verdort 

 reeds spoedig na het begin van het droge jaargetijde , dat samenvalt 

 met onze herfst- en wintermaanden. Maar in dien tijd behouden de lagere 

 streken, de esteros of savannes y nog eene rijke grasvegetatie. Daarheen be- 

 geven zich dan ook de, in weerwil der plaats gehad hebbende vermin- 

 dering, nog altijd zeer talrijke kudden rundvee, begeleid door hare te 

 paard gezeten en met lansen gewapende hoeders , peones of gunaderos 

 geheeten. 



In zulke kleine steden , zooals Calobozo en San-Fernando , woont eene 

 onderscheidene ambachten uitoefenende en handeldrijvende bevolking , die 

 niet wezenlijk verschilt van die in de overige steden der republiek. 

 Maar de bewoners van het daarbuiten gelegen platteland, de eigenlijke 

 Llaneros , vormen een eigen ras , ontstaan door de vermenging en krui- 

 sing in allerlei graden van blanken, indianen en negers. Zij zijn ver- 

 gelijkbaar bij de Gauchos der Braziliaansche en Argentijnsche pampa's. 

 Deels eigenaars, maar grootendeels slechts hoeders of gunaderos der 



