358 BLOEMEN. 



De snelheid, waarmede dit geschiedt, is in vele gevallen zeer groot, 

 getuige het volgende. Een roode wier, Protococcus nivalis , leeft op hooge 

 bergen in de sneeuw, waar zij zoo welig tiert, dat plaatsen, die den 

 vorigen dag nog wit waren, als met een rooden gloed overtogen zijn. 

 Dit verschijnsel "das Glühen der Berge" genoemd, wordt in Zwitser- 

 land waargenomen. De groene plekken , die wij op boomen en oude 

 muren aantreffen , de groene aanslag , die in waterkaraffen of flesschen 

 ontstaat, wanneer water daarin langen tijd gestaan heeft, blijkt onder 

 het mikroscoop uit eencellige algen te bestaan. 



Onder de zwammen of Fungi, waartoe alleen planten behooren, die 

 geen duidelijk gescheiden peripherische en centrale organen hebben , 

 en bovendien, door gemis aan bladgroen, niet in staat zijn zelf orga- 

 nisch voedsel te vormen , vinden wij soorten van een even eenvoudige 

 samenstelling. Bacteriën en Saccharomyceten behooren eveneens tot de 

 planten, wier voortplanting door knopvorming of deeling plaats heeft. 

 Door de onderzoekingen van NaGELi, von mohr e. a. is het gebleken, 

 hoe nadeelig de bacteriën op ons lichaam inwerken, welke groote macht 

 die kleine, mikroskopische planten als oorzaken en overbrengers van 

 besmettelijke ziekten, niet alleen op den mensch, maar ook op den 

 geheelen maatschappelijken toestand kunnen uitoefenen. Aan de saccha- 

 romyceten , waartoe de gistcellen behooren , hebben wij , door hun 

 vermogen om suiker in alkohol om te zetten, al onze alkoholische 

 dranken te danken. Deze weinig-cellige planten vertoonen door vorm, 

 levenswijze en beweging zulk een overeenkomst met de hoogst ont- 

 wikkelde dieren, dat het in vele gevallen moeilijk te beslissen valt 

 tot welke der beide rijken der natuur zij behooren. 



Om alle moeilijkheid te voorkomen zou het goed zijn één groep aan 

 te nemen, waartoe zoowel de laagst ontwikkelde dieren als planten 

 konden behooren. Van daar uit zonden zich twee reeksen ontwikkelen 

 van wezens , die al meer en meer in kenmerken niteen wijken en waar- 

 van de mensch aan den eenen kant, de twee-zaadlobbige planten aan 

 den anderen kant de eindschakels zouden uitmaken. 



Keeds hooger ontwikkeld zijn de Zygosporeae , waartoe de Spirogyren 

 behoort. Deze planten bestaan uit draden, wier cellen zich door het 

 ontstaan van een tusschenschot in tweeën deelen en daardoor den draad 

 in lengte doen toenemen. Sommige cellen van verschillende draden krij- 

 gen een uitwas, loodrecht op de as van don draad; twee uitwassen 

 van naast elkander gelegen draden groeien naar elkaar toe, tot hunne 



