362 BLOEMEN. 



mig uiteinde , waarop verscheidene cellen gezeten zijn, die ieder aan eenige 

 lange draden (p) tot steunpunt dienen. De draden slingeren zich door 

 elkaar en vullen den geheelen inhoud van het antheridium. Elk dier dra- 

 den bestaat uit circa 200 celletjes , die ieder een spermatozoïde leveren (q). 



Het tijdstip van rijpheid, van volkomen vorming der spermato- 

 zoïden wordt aangeduid door het veranderen van de groene kleur der 

 schilden. Want evenals de bladen onzer boomen in den herfst, door 

 oxydatie van het bladgroen, bruin en rood worden; evenals dit een 

 bewijs is dat zij hunne functie verricht hebben , is ook het rood wor- 

 den der antheridiën het sprekend bewijs dat de schilden hun dienst ge- 

 daan hebben en de spermatozoïden niet meer behoeven te beschutten. 



Spoedig barst dan de antheridien-wand, de spermatozoïden komen 

 vrij en bewegen zich met hunne wimpers (r) in het omringende wa- 

 ter, tot zij een voor bevruchting vatbaar oogonium aantreffen. 



Wanneer de eicel rijp geworden is , wijken de cellen van het kroontje 

 uit elkaar ; deelen van het vlies , dat den top dier eicel bedekt , gaan 

 in slijm over, en een kanaal, gevuld met een voor de beweging der 

 spermatozoïden noodzakelijke middenstof is gevormd. In grooten ge- 

 tale treden deze kleine trillende lichaampjes naar binnen en vereeni- 

 gen zich met de eicel. Terwijl intusschen de groene spiraaldraden van 

 het oogonium in helderroode veranderen en de krooncellen zich weder 

 sluiten, keert alles tot een schijnbare rast terug. De eicel krijgt een 

 stevigen wand en de geheele vrucht valt van het moeder-individu af 

 evenals een appel met zijn zaad van den boom, en levert na een kor- 

 tere of langere rustperiode een nieuwe Chara. 



Ziedaar het schoone en ingewikkelde proces beschreven ; de functiën der 

 verschillende cellen zijn in hoofdzaak gelijk aan de functiën, die analoge 

 cellen of organen bij de phanerogamen verrichten , en er bestaat geen en- 

 kele reden om aan Chara het bezit van volkomen bloemen te ontzeggen. 



De tweede groep der plantenwereld (de mossen) bevat een groot aantal 

 soorten , die een duidelijk verschil vertoonen tusschen stengel en blad , be- 

 houdens enkele uitzonderingen, die op de grens der loofplanten staan. 



De mossen vormen het zachte groene tapijt onzer bosschen; de 

 hooge veenen zijn hoofdzakelijk uit veenmos (Sphagnum) ontstaan , 

 en toch , in welk een ontzettend groot aantal individuen een mos ook 

 op een bepaalde plaats voorkomt, komen slechts onder zeer gun- 

 stige omstandigheden van temperatuur , vochtigheid en voeding sexueele 



