BLOEMEN. 



363 



organen te voorschijn. De sexneele vermenigvuldiging wordt hier verre 

 overtroffen door de vegetatieve. 



Elk mosplantje vertakt zich en sterft aan het achterste uiteinde, dat 

 door wortelvezeltjes aan den grond bevestigd is , onophoudelijk af, tot 

 eindelijk de aanhechtingsplaats van tak en stengel te niet gaat en de 

 eerste een vrij en zelfstandig bestaan aanvangt. 



Elk afvallend blad, elke wortelvezel en bovendien elke broedcel of 

 broedknop, die aan de plant langs vegetatieven weg ontstaat, kan 

 wortel schieten en direct een nieuwe mosplant voortbrengen. 



Funaria hygrometrica levert ons een goed voorbeeld om er, evenals 

 zoo even bij Chara, den levensloop van te beschrijven (Zie fig. 3). 



Een spore (a) valt in vruchtbare aarde; onder opneming van water 

 zwelt de buitenste wand op , barst en laat den inhoud , nog door den 

 binnensten sporen wand omgeven, naar buiten treden. De jonge plant, 

 oorspronkelijk eencellig, groeit al meer en meer in lengte, deelt zich 

 door tusschenschotten in een meercelligen draad, vertakt zich her- 

 haaldelijk en vormt op deze wijze een zoogenaamde voorkiem (fig. 3 b). 

 Als zijdelingsche knop (c) ontstaat daaraan de eigenlijke mosplant, 

 het algemeen bekende teere stengeltje, dat over zijn geheele uitge- 

 strektheid door een dicht-gewonden spiraal van blaadjes bedekt is 



(fig. 3 d en e). 



In den oksel der 

 bovenste bladeren , 

 soms ook in de 

 plaats daarvan , ko- 

 men antheridien en 

 archegonien voor den 

 dag. De eersten (ƒ) 

 zijn knodsvormige 

 organen, die door een 

 korter of langer steel 

 aan de moederplant 

 bevestigd zijn. Bin- 

 nen een één cel dik- 

 ken wand vinden 

 wij een groot aan- 

 tal cellen , die zich 

 afronden en ieder een spermatozoïde in haar binnenste vormen. 



Mg. 3. 



