DE GOUDVELDEN VAN WASSA IN AFRIKA. 373 



binnenland der gcmdkust, tusschen de rivieren Prah en Ankobra uit- 

 strekt , ten zuiden begrensd door Ashanta , ten noorden door Denkera. 

 Het is een boschrijk heuvelland met eene dun gezaaide , arme bevolking. 

 De bergen bereiken er zelden eene grootere hoogte dan 400 voet 

 en bestaan in het noorden hoofdzakelijk uit kwarts , in het zuiden 

 daarentegen uit bazalt. 



Het geheel vormt een schier onafgebroken woud, in hetwelk eenige 

 kleine dorpen op verren afstand van elkaar verstrooid liggen. Aodua 

 a/d Ankobra , en Monsu zijn twee der belangrijkste plaatsen ; zij tellen 

 ieder evenwel niet meer dan 500 inwoners. 



Als centraalpunt van de goudindustrie geldt evenwel Tacqua , al- 

 waar de reiziger skertchly , die ten jare 1877 deze landen bereisde , 

 meer dan 6000 mannen en vrouwen, uit alle deelen der goudkust her- 

 waarts samengevloeid, met de goudwinning bezig vond. 



Ofschoon het in Wassa niet ontbreekt aan een aantal kleinere beek- 

 jes , zijn de Prah en de Ankobra toch de eenige rivieren van beteeke- 

 nis. De Ankobra is tot in de nabijheid der goudvelden van Tacqua 

 voor kleine booten bevaarbaar, eeue omstandigheid die juist daarom 

 van veel waarde is, dewijl de wegen, zelfs de voetpaden niet uitge- 

 zonderd, uiterst slecht en soms zelfs geheel onbegaanbaar zijn. 



Wat het klimaat betreft, de hitte is in Wassa vrij dragelijk, zijnde 

 de gemiddelde temperatuur des daags 19°, des nachts 14.5° (Réauniur), 

 doch de vochtigheid is er van dien aard, dat zij er het verblijf voor 

 Europeanen hoogst ongezond maakt. De regentijd begint in Mei en 

 duurt tot het begin van September , om door een tweede regenperiode 

 gevolgd te worden, die de maanden November en December in beslag 

 neemt. Daarenboven valt er niet zelden regen in de daartusschen ge- 

 legen tijdperken. 



In Apinto bedroeg in Mei 1877 de hoeveelheid regen 16 duim, in 

 Juni 21 en in Juli 36 duim. 



Kleine beekjes zwellen in het natte jaargetijde aan tot schuimende 

 stroomen, en de vlakten zijn alsdan veranderd in poelen en drassige 

 moerassen. 



De goudvoerende kwartsgangen bevinden zich bij Tacqua in een 

 syenietgebergte ; zij bestaan uit evenwijdige, van het noorden naar 

 het zuiden loopende reeksen, die met een hoek van 45° westwaarts 

 hellen. Daar de inwoners die gangen reeds sedert onheugelijke tijden 

 bewerken, heeft het land aldaar veel van een honigraat, zoodat men, 



