BE GRASCHMÜSCH. 383 



De grasmusch is in den broeitijd nog minder |schuw dan gewoonlijk 

 en laat u meestal tot onmiddellijk bij het nest naderen. Het is mij 

 menigmalen gebeurd, dat ik bij een nest een oogenblik bleef kijken 

 naar het vogeltje , dat of op de eieren of op de nog vederlooze jon- 

 gen zat, en dat het diertje er niet afvloog vóór ik er de hand naar 

 uitstrekte. Zoo rustig blijft zij echter alleen, wanneer zij verrast wordt. 

 Ziet zij u aankomen en bemerkt zij dat gij de omgeving van haar 

 nest wat al te nauwkeurig onderzoekt , dan besluit zij u te foppen , 

 en plotseling ziet gij haar voor uwe voeten bijna neervallen en 

 schreeuwend rondfladderen alsof zij vleugellam ware. Onwillekeurig 

 volgt gij haar en zijt gij op die wijze ver genoeg medegelokt, dan stort 

 zij zich opeens weder in de struiken en gij zoekt vergeefs naar haar. 

 Blijkbaar heeft het slimme diertje getracht u op die wijze van zijn 

 nestje en den daarin bevatten schat te verwijderen. 



In den paartijd ziet men dikwijls het mannetje opeens zingend en 

 jubelend in de hoogte stijgen en na eenige oogenblikken weder snel 

 neerdalen in de heg of de struiken waaruit hij gekomen is. Volgens 

 brehm is dit de wijze, waarop het verliefde mannetje aan het wijfje 

 zijn hof maakt. 



De pas uit het ei gekomen jongen hebben eene donker loodkleurige 

 huid en de bek is van binnen hoog oranjekleurig. Hun vederkleed is 

 in kleur gelijk aan dat van den volwassen vogel , met uitzondering van 

 de fraaie rosé kleur van krop en borst, die bij hen vervangen wordt 

 door vuilwit. Zij groeien zeer snel en zijn na verloop van acht dagen 

 reeds zóó vlug, dat zij, als zij verontrust worden, het nest verlaten. 



Schoon een insekteuetende vogel (want zij voeden zich met insekten, 

 die zij van den grond , van takjes en blaadjes , uit spleten en scheuren 

 te voorschijn halen en ook in de vlucht vangen) is de grasmusch met 

 een weinig zorg wel op te kweeken. Ik heb het met jongen van verschil- 

 lenden leeftijd beproefd, van 6 a 7 dagen oud, die nog geheel zonder vede- 

 ren waren , tot die welke reeds zoo vlug waren dat zij op de vlucht gingen. 



Het mengsel, dat ik voor hen gereed maakte, bestond uit beschuit en 

 mierenpoppen (de zoogenoemde miereneieren) ; de hoeveelheid van elk was 

 2 / :t beschuit en '/ 3 mierenpoppen. Van dit voedsel maakt men , met toe- 

 voeging van water en met behulp van een vork , een dikke brei ; zij eten 

 dat gaarne, behouden eene voortreflijke gezondheid en groeien snel; 

 als zij ongeveer drie weken oud zijn, eten zij alleen. 



Heeft men hen nu eenmaal zoover opgekweekt , dan moet men pogen 



