22 WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



hij nu. sedert een jaar geregelde en aanhoudende waarnemingen heeft gedaan 

 over de veranderingen , die onwrikbaar op den grond van een kelder beves- 

 tigde verbeterde luchtbelwaterpassen in den stand van den bodem aantoonden. 

 Het blijkt daaruit dat er afwisselende rijzingen en dalingen van den grond 

 plaats grijpen, die waarschijnlijk met de temperatuur samenhangen. 



LN. 



DIERKUNDE. 



Invloed van bet licht op de ontwikkeling der infusoria. — In de zitting 

 van 1 December 11. der Académie des sciences heeft serrano fatigatti de 

 uitkomsten medegedeeld van zijn onderzoek aangaande den invloed van ver- 

 schillend gekleurd licht op de ontwikkeling van lagere organismen. Deze zijn 

 kortelijk de volgende. Violet licht bevordert en groen licht vertraagt die ont- 

 wikkeling. Kleine hoopjes daarvan, in gedestilleerd water geplaatst, sterven 

 in violet licht in veel korteren tijd dan wanneer zij door eenig ander licht 

 worden bestraald. In het eerste licht ontwikkelen zij in denzelfden tijd meer 

 en in groen licht minder koolzuur, dan in wit licht. 



LN. 



Geluids-organen bij visschen. — De heer sörensen heeft gedurende een 

 verblijf in Zuid-Amerika eenige geluid-makende visschen uit de familie der 

 Siluroiden en der Characinen onderzocht en bevonden dat het voornamelijk 

 de zwemblaas is die bij hen als geluidsorgaan moet worden beschouwd. Vooral 

 bij de soorten der tot eerstgenoemde familie behoorende geslachten Platystoma 

 en Pseudaroides is de zwemblaas sterk ontwikkeld en door een overlangsch 

 tusschenschot en verscheidene dwarsschotten in een aantal kamers verdeeld , 

 die echter allen met elkander gemeenschap hebben. Bij Doras heeft de zwem- 

 blaas talrijke aanhangsels , die ook door onvolkomen tusschenschotten in kamer- 

 tjes verdeeld zijn. Bij al deze visschen zijn de dwarse uitsteeksels der twee 

 of drie voorste wervels met elkander en met het achterste gedeelte des sche- 

 dels verbonden. Zij hebben de gedaante van krachtige veeren , die tegen de 

 zwemblaas aanliggen. Door spieren kan de zwemblaas achter- en voorwaarts 

 worden getrokken , en daarbij wordt de lucht in de zwemblaas van de eene 

 kamer in de andere gedreven , terwijl de hoogte van den toon afhangt van 

 het getal trillingen der beenige veerende stukken. 



De heer sörensen stelt zich voor zijne waarnemingen uitvoerig mede te 



