WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 23 



deelen in het Naturhistorisk Tidsskrift van Kopenhagen. (Compt. rendus , 

 19 Mai 1879, p. 1042). hg! 



Stylasteridae. — Voor eenige jaren kondigde agassiz aan , dat de Mille- 

 poridae niet onder de Anthoaide maar onder de Hydroidea moesten gerang- 

 schikt worden. Het is thans , dank zij de uitvoerige onderzoekingen van moseley 

 gedurende zijne reis met de challenger , gebleken , dat nog eene andere familie 

 van steenkoralen , namelijk de Stylasteridae , tot de Hydroidea moet gebracht 

 worden. Zijne verhandeling over dit onderwerp is verschenen in de Philoso- 

 phical Transactions , en een uittreksel daarvan in Nature, 7 Augustus 

 1879, p. 339. Hij vereenigt beide familien in eene onderorde , die hij Hydro- 

 corallinae noemt. hg. 



Archaeopteryx. — Voor eenige jaren wekte zeer de aandacht de ontdekking 

 in den lithographischen steen van Solenhofen van een van vederen voorzien 

 dier, dat in sommige opzichten nog de karakters van een reptiel vertoonde. 

 Aan| dit voorwerp , dat voor een groote som (naar ik meen 600 pond St.) voor 

 het Britsch Museum is aangekocht , ontbraken eenige deelen , bepaaldelijk de 

 kop, zoodat owen in zijne uitvoerige beschrijving van dit voorwerp, waaraan 

 v. meyer den naam van Archaeopteryx lithographicus had gegeven, welken 

 naam owen veranderde in dien van Archaeopteryx macrourus , omtrent 

 sommige bijzonderheden van het maaksel des skelets in het onzekere bleef. 



Later is het aan Dr. haeberlein te Pappenheim gelukt een tweede exem- 

 plaar dat in denzelfden Solenhofenschen steen gevonden was , machtig te 

 worden , en men mocht de hoop koesteren , dat hieraan eenige der nog over- 

 gebleven twijfelingen zouden kunnen worden opgelost. Die hoop is intusschen 

 tot dusver niet verwezenlijkt. Dr. haeberlein eischte voor eene verzameling 

 van Solenhofensche fossielen, waarvan het nieuwe exemplaar van Archaeopteryx 

 het voornaamste sieraad uitmaakte, eene som van 36.000 mark. Daar- 

 voor zoude het Freie Deutsche Hochstift te Frankfort, volgens eene overeen- 

 komst met den directeur, den heer volger, eigenaar van dit zeldzaam voor- 

 werp worden. Doch die overeenkomst stuitte af op den onwil van de duitsche 

 regeering om zooveel geld voor den aankoop van één fossiel te besteden. Later 

 bood de heer haeberlein zijnen schat aan het museum van Genève aan voor 

 den zeer verminderden prijs van 26000 mark; maar ook die prijs was veel 

 te hoog dan dat de directeur prof., carl vogt, er aan denken kon het voor- 

 werp aan te koopen. Intusschen heeft de heer haeberlein, die, om licht te 

 begrijpen redenen , aan niemand toelaat dit aan een nauwkeurig onderzoek te 



