32 WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



VERSCHEIDENHEDEN. 



Aristoteles over hart en longen. — Gewoonlijk schrijft men aan aristoteles 

 twee ernstige dwalingen toe ; vooreerst van slechts drie , in plaats van vier 

 holten in het hart te hebben erkend , en ten tweede van te hebben geleerd 

 dat de luchtpijp zoo ver reikt als het hart, waaraan zij lucht zou toevoeren. 

 Huxley nu toont aan, dat aristoteles daaromtrent geen verwijten verdient. Hij 

 onderzocht gestikte dieren , bij wie de rechter voorkamer des harten zich 

 niet voordoet als een gedeelte van het hart, maar als een soort van sinus 

 of verwijding tusschen de vena cava superior en inferior , die schijnt te behooren 

 tot de "groote ader". Op die wijze blijven er drie holligheden over: de beide 

 kamers en de linker voorkamer , — die hij dan ook vermeldt. Wat de gemeen- 

 schap tusschen de luchtpijp en het hart aangaat, zoo heeft men zich vergist. 

 Ook clvier; — aristoteles zegt dat niet. Integendeel beschrijft hij duidelijk de 

 splitsing van de luchtpijp in de twee luchtpijptakken , en huxley verklaart 

 zijne woorden op zoodanige wijze, dat men er uit lezen moet, dat de in de 

 longen door de luchtpijp opgenomen lucht uit de fijnste vertakkingen van de bron- 

 chiaalbuizen in de fijnste takken van de bloedvaten der longen treedt , en wel 

 niet door openingen , maar door doordringing , of zooals wij nu zouden zeggen \ 

 osmose van de dunne scheidswanden , die gevormd worden door de tegen elkan- 

 der aanliggende rokken van beiderlei kanalen. {The Academy. Nov. 15, 1879 , 

 pag. 361). D. L. 



