34 WETENSCHAPPELIJK BIJBLAÜ. 



vermeld dat, volgens nieuwe proefnemingen, het roode licht van den hollen 

 krater in de positive kool van een elektrischen lichtboog 40 maal sterker 

 zijnde dan dat uit het licht van een gegeven aantal "candles" (spermaceti- 

 kaarsen?), het groene licht van dezelfde plaats 135 maal sterker dan het 

 groene licht van die kaarsen werd bevonden. ln. 



NATUURKUNDE. 



Invloed van de koude op een met sneeuw bedekten grond. — E dm. en 



H. becquerel hebben in de Académie des Sciences hunne in December jl. 

 gedane waarnemingen op dit punt medegedeeld. Wij zullen hen in het verslag 

 daarvan niet volgen , en vermelden alleen dat daaruit blijkt dat de sneeuw 

 alleen de daaronder gelegene lichamen niet voor bevriezen behoedt; dat zij 

 wel als scherm dient door de warmteuitstraling der aarde te beletten en door 

 water op 0" aftegeven , dat in den bodem kan dringen , maar dat de sneeuw 

 beneden 0°, evenals de andere lichamen, door haar eigen gel eidings vermogen 

 de temperatuur-afwisselingen ondergaat en die op den bodem overbrengt , 

 waarbij zij ze evenwel , al naarmate van haar dikte , zeer vermindert. Indien 

 er echter onder de sneeuw boven in den grond georganiseerde lichamen zijn , 

 b. v. stroo of eenvoudig worteltjes van een genoegzaam dikke graszode , dan 

 is de slechte geleidbaarheid daarvan genoegzaam om de voortplanting van 

 de vorst te stuiten , en dan kunnen de organische lichamen onder den grond 

 volkomen bewaard blijven. (Compt. rend. Tom. LXXXIX, pag. 1011). 



d. L. 



Elektrisch verschijnsel bij een sneeuwbui. — De heer e. lamarre te 

 Cherbourg bericht , dat hij bij een hevige sneeuwbui op den 20sten Novem- 

 ber jl. , bij oost-zuid-oosten wind , een zeer betrokken lucht en eene tempera- 

 tuur van 1 °, het volgende waarnam. Aan de uiteinden van elke der ijzeren 

 baleinen van zijne parapluie verschenen kleine lichtpluimpjes , vergezeld van 

 een geluid als van het brommen van een vliegend insekt. Wanneer hij met 

 de ontblootc hand een dier uiteinden naderde , gevoelde hij eene kleine schud- 

 ding in de twee laatste vingerleden en het licht verdween. De proef kon ver- 

 scheidene malen herhaald worden en het verschijnsel (St. Elmus-vuur) duurde 

 4 a 5 minuten , totdat de parapluie bedekt was met een dunne laag sneeuw. 

 {Compt. rend. Tom. LXXXIX, pag. 945). d. l. 



Groote therrno-elektrische batteryen van Clamond. — La Nature van 17 

 Januari 11 bevat eene beschrijving met afbeelding daarvan. Deze is blijkbaar 



