WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 35 



van clamond zelven afkomstig of althans uit door hem verstrekte gegevens 

 opgemaakt en laat dus menige vraag van belang onbeantwoord; terwijl onder- 

 geschikte bijzonderheden uitvoerig worden vermeld. Afmetingen b. v. worden 

 niet opgegeven en evenmin welke metalen daarin worden gebruikt. Hoogst 

 waarschijnlijk zijn het wel dezelfde , die clamond voor zijne kleine batterijen 

 bezigt. De lezers van dit bijblad weten dat dit zijn : ijzer en een legering van 

 zink en antimonium. (Zie Bijblad 1875, bl. 33 en 41). 



3000 van zulke elementen , in de gedaante van een hollen cilinder gerang- 

 schikt, worden van binnen verwarmd door coaks, op een vuurhaard daaronder 

 brandende. Aan de binnenzijde zijn zij voorzien van "collecteurs" , metaalstukken , 

 bestemd om de warmte der verbrandingsgassen op te nemen en naar de binnenste 

 soldeerplaatsen der elementen te leiden , waarvan zij , voor de elektrische isolatie , 

 door dunne micaplaatjes zijn gescheiden. Op dezelfde wijze zijn tegen de buitenzijde 

 de zoogenaamde "distributeurs" geplaatst, metaalplaten, die over een groote 

 oppervlakte de daaraan toegevoerde warmte mededeelen aan de buitenlucht en 

 dus de uitwendige soldeerplaatsen zoo snel mogelijk afkoelen. Op deze wijze 

 kan men de inwendige tot omstreeks 360" C. verhitten, terwijl de buitenste 

 geene hoogere temperatuur dan ongeveer 80° C. bereiken. Daarbij levert de 

 batterij een stroom met een elektromotorische kracht van 109 Volt (omstreeks 

 60 Bunsen) en een inwendigen weerstand 15,5 ohm. 



Het grootste tot nog toe geconstrueerde exemplaar van zulk eene "chaine" 

 bezit 6000 elementen. Om het in werking te houden , moeten op den vuurhaard 

 9 a 10 kilogrammen coaks in het uur worden verbrand. Op deze wijze ge- 

 bruikt , terwijl al de ontwikkelde warmte , die in het werktuig niet in elektrici- 

 teit wordt omgezet, nutteloos in de lucht ontwijkt , is dus de "pile clamond", 

 hoewel altijd goedkooper dan een hydro-elektrische batterij , toch wel minder 

 oeconomisch dan een magneto-elektrisch werktuig met een stoommotor. Geheel 

 iets anders kan dit worden , als er een middel wordt gevonden om het zoo 

 even vermelde warmte-overschot industrieel en dus voordeelig te gebruiken. De 

 tijd zal leeren of ook dit aan clamond zal gelukken. ln. 



SCHEIKUNDE. 



Kunstmatige atropine. - Het is den heer a. w. hoffmann gelukt, door 

 behandeling van tropazure tropine een alkaloid te verkrijgen , dat volkomen 

 met de natuurlijke atropine overeenstemt. Beiden hebben gelijke samenstelling, 

 kristalliseeren in glinsterende naaldjes die bij 135" smelten; beiden ver- 

 houden zich tegenover looizuur, kalium-kwikzilverjodid , pikrinezuur , goud- 



