WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 47 



PHYSIOLOGIE. 



De gezichtsspheer der hersenen. — Door eene reeks van onderzoekingen 

 heeft de heer h. munk het bewijs geleverd dat zekere verrichtingen van het 

 zenuwstelsel gebonden zijn aan bepaalde , scherp begrensde gedeelten der her- 

 sen-oppervlakte. Zoo b. v. nam hij waar , bij honden en apen , dat door ver- 

 wijdering van zekere schorsgedeelten aan de achterhoofdslob , de dieren aan 

 de tegengestelde zijde blind of doof waren geworden. Op grond hiervan onder- 

 scheidde hij aan de hersenen eene gezichtsspheer en eene gehoorspheer. Ver- 

 der is hem door voortgezet onderzoek gebleken , dat bepaalde gedeelten van 

 het netvlies gebonden zijn aan evenzeer bepaalde gedeelten der gezichtspheer, 

 in dier voege dat een als een vlak uitgebreid netvlies , wat de daardoor be- 

 slagen ruimte betreft , in regelmatige verhouding staat tot de evenzeer als 

 een vlak uitgebreide gezichtsspheer en dat bepaalde deelen van het eerste 

 aan bepaalde deelen van de tweede beantwoorden. (Verhandl. der physiol. 

 Gesellschaft zu Berlzn, 1879, p. 135.) hg. 



DIERKUNDE. 



Vruchtbaarheid van hybriden. — In zijne Origin of Species had ch. dar win , 



als een merkwaardig voorbeeld van onderlinge vruchtbaarheid van bastaarden , 

 op gezag van den heer eyrton, die van de Chineesche gans (Anser cyg- 

 noides) en de gewone gans aangevoerd. — Thans heeft hij gelegenheid gehad 

 zich daarvan zelf te overtuigen. Hij ontving van Dr. goodacre een broeder- 

 en een zuster-hybride uit hetzelfde broedsel. De uitkomst was dat drie vogels 

 geboren werden uit het eerste legsel , twee andere waren geheel volvormd , 

 maar konden de schaal niet doorbreken en de overblijvende eieren bleken 

 onbevrucht te zijn. Uit een volgend legsel werden twee eieren geheel uitge- 

 broed. De vijf hybriden , kleinkinderen van de zuivere soorten , groeiden op 

 tot zeer fraaie vogels , geheel gelijkende op de ouders. {Nature , 1 Januar 

 1880, p. 207). hg. 



De gang der insekten en spinnen. — • De heer g. carlet heeft onder- 

 zoekingen in het werk gesteld over het loopen van Oryctes nasicornis en 

 Timarcha tenebricosa , welke hij daarom verkoos , omdat zij langzaam loopen 

 en hunne pooten even ver van elkander verwijderd staan. Hij geeft van de 

 beweging der pooten bij het gaan het volgend schema : 



1^ 4 



5 > 



3 C 



