WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 55 



gedrukt , dat de Kangoeroes bij hunne groote sprongen niet enkel van hunne 

 achterpooten maar ook van hunnen zwaren staart gebruik maken. Naar aan- 

 leiding eener door Prof. st. george mivart gehouden voorlezing , waarin ook 

 deze die meening had voorgestaan, komen in het tijdschrift Nature, 2 Oct. 

 1879, de heeren e. h. prengle en arthur nicols, op grond van eigen 

 waarneming, daartegen op. Beiden hebben in Nieuw-Holland gewoond en tal- 

 looze malen gelegenheid gehad Kangoeroes in hun natuurlijken toestand te zien. 

 Zij voeren tegen dit veronderstelde gebruik dat de Kangoeroe van zijn staart 

 zoude maken , verscheidene argumenten aan , waarvan wij er hier slechts één 

 vermelden, omdat het ook ons afdoende voorkomt. Wanneer men het spoor 

 van een Kangoeroe, springende over een eenigszins door den regen verweek- 

 ten grond, volgt, dan ziet men wel op regelmatige afstanden de meer of 

 minder diepe indruksels der achtervoeten , maar nergens een daaraan beant- 

 woordend indruksel van den staart. Hoogstens vertoont zich hier en daar een 

 zwak spoor van dit deel , alsof dit bij het naslepen den grond even geraakt 

 heeft. hg. 



Overwinterende kikvorschlarven. — Den 9den Februari 1878 werden uit 

 een kleinen vijVer bij Simpheropol (Krim) aan den heer k. kessler een vijf- 

 tal larven van Rana esculenta gebracht , die daarin voor het eerst op 7 Januari 

 waren waargenomen. Zij hadden eene lengte van 4 tot 6 centimeters , beza- 

 ten nog den hoornachtigen snavel , een enkel links gelegen kieuwgat , nog niet 

 geheel ontwikkelde achterste ledematen , maar geen spoor van voorste ledematen. 



De heer kessler houdt het voor niet waarschijnlijk dat deze larven afkomstig 

 zijn van eene tweede generatie in den herfst, zooals van andere vorsachtige 

 dieren , Pelobates fuscus en Pelodytes punctatus , vermeld is (thomas , Ann. 

 d. se. mat., jourdain, Compt. rendus. Juin 1872), maar meent veeleer 

 dat hier een terugblijven der metamorphose heeft plaats gehad, tengevolge 

 van gebrek aan het noodige voedsel in den nagenoeg geene planten bevattenden 

 kleinen vijver. Hij beroept zich daarbij op proeven van den heer kolazy ( Verh. 

 d. Zool. bot. Geselschaft in Wien, 1871), die kikvorschlarven in een kamer- 

 aquarium , waarin slechts weinig voedselvoorraad was , van den zomer van het 

 eene jaar tot aan de lente of zelfs tot aan den zomer van het volgende 

 jaar over hield (Buil. de la societé impér. des naturalistes de Moscou f 

 1879 T. LIV, p. 207.) hg. 



