WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



STERREKUNDE. 



Vluchtige spectra. — Onder dezen naam (sprectres fugitifs) heeft trouve- 

 lot de aandacht gevestigd op een verschijnsel, dat trouwens reeds in 4869 

 door zöllner en vogel was waargenomen , maar slechts van tijd tot tijd 

 aan den rand der zonschijf of op eenigen afstand daarvan zichtbaar is. Het 

 bestaat in het volgende. Wanneer een kijker, voorzien van een spectroskoop 

 met een diffractie-net , zoo geplaatst is als men gewoon is te doen om naar 

 protuberanzen te zoeken , dan ziet men plotseling lijnvormige , zeer schitterende 

 spectra met bliksemsnelheid door het gezichtsveld gaan , somtijds eenige weinige 

 en met lange tusschenpoozen , somtijds ontelbaar vele en elkander binnen kleine 

 breukdeelen van seconden onophoudelijk opvolgende. 



Welke is de oorzaak van dit vreemde verschijnsel? Trouvelot dacht aan 

 de mogelijkheid dat kleine , door de zon beschenen , schitterende lichaampjes , 

 spinrag en derg. , voorbij het objectief van den kijker gaande , het voort- 

 brachten ; maar alle door hem aangewende pogingen , om het langs dien weg 

 kunstmatig te doen ontstaan , mislukten. Hij zelf is thans overtuigd dat de 

 door hem , in den loop van anderhalfjaar, — gedurende welken tijd hij 413 maal 

 den zonrand spectroskopisch onderzocht — 15 maal waargenomen zoogenaamde 

 vluchtige spectra eenen kosmischen oorsprong hebben. 



Twee hypothesen bieden zich dan ter verklaring aan. Zij kunnen 4° veroor- 

 zaakt worden door de op de zon vallende meteorieten, die haar licht terug 

 kaatsen , of 2 ° zij worden veroorzaakt door gloeiende lichamen die uit de 

 zon geworpen worden. Trouvelot houdt de laatste hypothese voor de waar- 



10 



