WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 79 



Struisachtige vogels in Azië. — Reeds vroeger was het door onderzoekingen 

 van alph. milne edwards gebleken , dat onder de overblijfsels van vogels , 

 gevonden in de bekende Siwalek-heuvels aan den voet van het Himalaya-ge- 

 bergte , ook die van een waren struis behoorden , door hem Struthio asiaticus 

 genoemd. Thans heeft men in hetzelfde terrein ook die van een reusachtigen 

 Emeu ontdekt, na overeenstemmend met Dromajus Novae-Hollandiae , maar 

 van de dubbele grootte van dezen. Hij heeft den naam van Dromajus Siva- 

 lensis lyd. ontvangen. 



Het merkwaardigste van deze vondst is, dat daaruit blijkt dat twee ge- 

 slachten van Loopvogels, die in de tegenwoordige schepping zeer ver van 

 elkander leven, eenmaal vereenigd te zamen dezelfde streek bewoonden. Hier- 

 door wordt het vermoeden bevestigd dergenen die van meening zijn dat er een 

 tijd is geweest waarin Nieuw-Holland, over Azië, met Afrika verbonden was 

 (N. Jahrb. f. Miner. etc. 4880, C. p. 117, uit Records geol. Survey of 

 India, Vol. XII p. 52). hg. 



Schapen met vier en meer spenen in de Beneden-Cevennen. — Darwin 



vermeldt dat hodgson bij een tam schapenras aan den voet van den Himalaya 

 soms vier spenen vond , en merkt daarbij op dat zulks zeer opmerkelijk is , 

 omdat wanneer zekere organen bij een ras of soort slechts in gering aantal 

 voorkomen , in vergelijking van dezelfde organen bij verwante groepen , deze 

 over 't algemeen weinig aan variatie zijn onderworpen. De heer tayon nu 

 ontdekte in Januari jl. niet ver van Montpellier in eene kudde van 60 schapen 

 drie melkgevende individuen met vier spenen. Dit wekte hem op tot een on- 

 derzoek in de districten waar het aanfokken van melkschapen en schapenmel- 

 kerij een hoofdmiddel van bestaan is , en hij vond daar een groot aantal vier- 

 spenige schapen. Van eene kudde van 110 schapen van gekruist Larzat- en 

 Barbarin-ras bezaten bijna alle individuen vier spenen ; bij sommige schapen 

 vond hij ook zes, bij een enkele acht, en ook bij eene geit vond hij vier 

 spenen. De ontleding van een vierspenig schaap toonde, dat elke speen be- 

 antwoordde aan eene afzonderlijke klier. Moet men hier denken aan een terugkeer 

 tot een vroeger bestaande soort , of aan eene opzettelijke voortfokking in vroegere 

 eeuwen van eene toevallige abnormaliteit, of aan den invloed van kruising, 

 waarvan darwin zegt dat zij vaak eigenschappen te voorschijn roept, die bij 

 de onvermengde rassen slechts zelden voorkomen? De oorzaak kan echter 

 ook liggen in de hooge oudheid van de aanfokking van melkschapen in de 

 Beneden-Cevennen. — Plinius spreekt reeds van de kaas van Luzara (Lozere) , 

 en in 1070 waren de kaasgrotten van Rochefort reeds bekend, — alsmede 



