WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 91 



terwijl de beide andere door caoutchoucbuizen met branders verbonden zijn, 

 dan is ook het kleinste verschil in hoogte daarvan in staat om, bij genoeg- 

 zaam langzamen toevoer van het gas, het boven beschreven verschijnsel te doen 

 plaats hebben. 



3°. Een Bunsenbrander, met een buis van eenige decimeters lengte, toont 

 duidelijk dat de "inzuiging" van lucht aan het ondereinde des te sterker is , 

 naarmate het gas langzamer toestroomt. 



Hoe dit blijkt wordt niet vermeld. In het algemeen ontbreekt elke getallen- 

 opgaaf, die zou kunnen doen beslissen aangaande het min of meer opmerke- 

 lijke van deze verschijnselen. ln. 



Een nieuwe werking van den magneet op elektrische stroomen. — De 



stroom van een Bunsenelement wordt geleid door een reepje bladgoud , dat op 

 een glasplaatje is vastgekleefd. Dit plaatje is geplaatst tusschen de polen van 

 een elektromagneet. De uiteinden der omwinding van een dikdradigen Thoni- 

 son's galvanometer zijn aan twee isopotentieele punten van het goudbladreepje 

 verbonden , aan zulke twee punten namelijk , dat de galvanometer daardoor 

 niet afwijkt. Wordt nu de elektromagneet in werking gebracht, dan wijkt de 

 galvanometer af en blijft afwijken zoolang de stroom niet verbroken wordt in 

 het reepje en de elektromagneet blijft werken. Men heeft hier dus met geen 

 inductie te doen. De sterkte van den galvanometerstroom is evenredig met 

 die in het goudblad en met de intensiteit van het magneetveld. Neemt men 

 in plaats van het goudblad een reepje van dikker metaal, rood koper b. v. 

 van 0,25 m.M. dikte, dan wijkt de galvanometer niet af. 



Hall, die dit verschijnsel voorleden jaar in het American Journal of 

 mathematics beschreef, neemt dientengevolge als bewezen aan, dat de magneet 

 onder deze omstandigheden op den stroom in den geleider dezelfde werking 

 uitoefent, welke daarvan op een bewegelijken geleider reeds bekend is. 



In het Philosophical magazine, 5 th Series IX, p. 432 , doet rowland op- 

 merken dat het door hall ontdekte verschijnsel met de elektrische licht- 

 theorie van maxwell niet alleen wel vereenigbaar is , maar zelfs eene ver- 

 klaring aan de hand geeft van de magnetische draaiing van het polarisatie- 

 vlak. In verband hiermede bericht hij nog , dat het verschijnsel van hall van 

 teeken verschilt, al naarmate het in een magnetische of in eene diamagne- 

 tische middenstof wordt voortgebracht. (Zie ook Journal de physique IX , p. 

 289 et 290.) 



Hall bevestigt dit laatste in een opstel , geplaatst in het Juli-nummer van 

 silliman's American Journal of science (bericht daarover in Nature XXII, 



