6 JEAN HENRI VAN SWINDEN. 



vruchten zullen nagaan , ook op het terrein der toepassing deed hij 

 zich weldra als een ervaren stuurman kennen. Nergens beter dan in 

 de hoofdstad had hij gelegenheid zijne gaven in deze richting uit te 

 breiden en ten nutte zijner medeburgers aan te wenden. Aan de ont- 

 wikkeling van stad en land nam hij weldra een werkzaam aandeel. 

 Zoo werd bij van regeeringswege benoemd tot lid der commissie , be- 

 last met het samenstellen van zulke werken, die onze zeelieden met 

 de nieuwe vorderingen in hunne kunst moesten bekend maken, en 

 voorts met het verbeteren der hoogst gebrekkige hollandsche zeekaar- 

 ten. In 1795 werd hij door het bestuur der hoofdstad aangesteld als 

 hoofd eener commissie tot telling der ingezetenen en tot beraming van 

 middelen ter verbetering van den gezondheidstoestand. Op het gebied 

 der staatkunde is van swinden ook, doch slechts kort, werkzaam ge- 

 weest. Hij werd namelijk, den 20 Juni 1800, tot Lid van het uitvoe- 

 rend bewind der bataafsche republiek benoemd , doch legde dezen post 

 binnen een jaar weder neer, daar hij de toepassing van wetenschap- 

 pelijk onderzoek boven het zooveel bedrij viger staatstooneel verkoos. 

 Toen keerde hij naar Amsterdam terug en hervatte met vernieuwde 

 krachten en onafgebroken lust zijn vroegere werkzaamheden, die met 

 nieuwe vermeerderd werden. Zoo werd hij benoemd tot Voorzitter 

 van het Comité-Centraal van den Waterstaat, in welke hoedanigheid 

 hij krachtig meewerkte tot het instellen der groote geodesische meting , 

 die korten tijd daarna door kraijenhofe werd volbracht; hij was een 

 der eerste leden van het Koninklijk Nederlandsen Instituut van weten- 

 schappen , letterkunde en schoone kunsten , en nam met drie medeleden 

 zitting in de commissie tot verbetering der Hoogescholen. Het rapport 

 dezer commissie, hoewel onmiddellijk van geen gevolg, werd toch vele 

 jaren later de grondslag van de vrijzinnige regeling van het hooger on- 

 derwijs in het herstelde koninkrijk der Nederlanden. Verder was hij 

 bestuurder van het Waalsche kerkgenootschap, van het Instituut tot 

 onderwijs der blinden , van de kweekschool voor Zeevaart. 



De gemakkelijke wijze waarop hij zich wist uit te drukken en de 

 uitkomsten van wetenschappelijk onderzoek aan anderen mee te deelen , 

 maakte hem weldra onder de ingezetenen der hoofdstad tot een po- 

 pulair man. Dit bleek vooral, toen de Maatschappij Felix Meritis, die 

 eenige jaren te voren door eenige liefhebbers van wetenschappen en 

 schoone kunsten was gesticht, zich door hare groote uitbreiding ge- 

 noodzaakt zag een nieuw gebouw te betrekken. Dit gebouw moest 



