DE STEMWERKTUIGEN DER, INSECTEN. 



Dr. R. HORST. 



Wie uwer, mijne lezers! kent niet de fraaie alom verspreide gra- 

 vure, genomen naar eene schilderij van holmes, die tot onderschrift 

 heeft: Can H you talk? Op den voorgrond zit een groote zwarte hond 

 met trouwe goedige oogen, en vóór zijn ruige pooten ligt een knaapje 

 neergehurkt , dat hem met onderzoekenden blik aankijkt en blijkbaar 

 de vraag tot hem richt: kun je niet praten? Hoe eenvoudig en natuur- 

 lijk, niet waar? Eu toch ligt in die schijnbaar onbeteekenende vraag 

 een der moeilijkste levensraadselen opgesloten. Dat kind , in zijne naieve 

 verbazing over de sprakeloosheid van zijn trouwen speelmakker, vraagt 

 onbewust naar een der groote problemen van de menschelijke natuur. 

 Eene bijna volkomene overeenstemming in het maaksel en in de ver- 

 richtingen van het lichaam bij den mensch en de hoogere dieren, en 

 daarbij een zoo kenmerkend verschil ! Want , is het waar dat vele die- 

 ren een stemwerktuig bezitten even goed als de mensch , het vermo- 

 gen ontbreekt hun om gearticuleerde klanken voort te brengen. En 

 zonder twijfel is het aan dit vermogen dat de mensch zijn hoogeren 

 trap van ontwikkeling dankt. Immers hierdoor is hij in staat bepaalde 

 begrippen scherp en duidelijk uit te drukken. 



De mensch maakt evenwel ook nog van andere geluiden gebruik, hem 

 van nature eigen, en het zijn juist deze, welke als 't ware een schakel 

 vormen tusschen de taal of spraak van den mensch en de taal der overige 

 dieren. De niet gearticuleerde klanken, die ons ontsnappen bij aan- 

 doeningen van vreugde , smart , toorn , zijn niet minder dan woorden 



3* 



