DE HUISDIEREN BIJ DE OUDEN. 69 



ten in Drenthe behooren meest aan arme lieden, die ze om de melk 

 er op na houden. Hoe dit zij , opmerkenswaardig is het dat bij de 

 Romeinen juist het tegenovergestelde gevoelen heerschte: men geloofde 

 dat geiten nooit geheel vrij van koorts waren of van vatbaarheid om 

 die te krijgen , en daarom zegt varro in zijne aanwijzingen om geiten 

 te bekomen: "geen verstandig man verwacht gezonde geiten te zullen 

 koopen, want zij zijn nooit zonder koorts; wanneer gij ze dus koopen 

 wilt, moet gij een koop trachten te sluiten met weinige woorden, als 

 deze : Zijn deze geiten op het oogenblik gezond ? Drinken zij ? Kunt gij 

 zeggen dat zij thans wel zijn? Kunt gij er tot op dit oogenblik voor 

 instaan ?" — Dit vreemde begrip schijnt mij toe berust te hebben op de 

 levendigheid , ongedurigheid en schutterigheid , die aan de geiten , in 

 tegenoverstelling van de koeien en schapen, eigen is. 



Kameelen. — Met deze besluiten wij ons overzicht van de herkau- 

 wende huisdieren bij de ouden. Van de twee soorten van kameelen : den 

 eenbultigen arabischen (Camelus dromedarius) en den tweebultigen of 

 baktrischen (C. bactrianus) , was de eerstgemelde soort bij de ouden 

 algemeen bekend, ofschoon men op de assyrische monumenten beiden 

 ziet afgebeeld. De arabische kameel wordt vaak in het Oude Testa- 

 ment vermeld, maar, vreemd genoeg, hij is nergens op de egyptische 

 monumenten afgebeeld , ofschoon wij daarom nog niet het recht hebben 

 te zeggen , dat hij aan de Egyptenaren onbekend was , want het is nooit 

 veilig om veel te bouwen op negatieve grondslagen. * 



Arabië schijnt de oorspronkelijke woonplaats van den eenbultigen 

 kameel te zijn, althans voor zoo ver wij in staat zijn in de geschie- 

 denis terug te gaan. De accadische naam van den kameel beteekent 

 "lastdier van de zee", dat is, de Perzische golf. De hebreeuwsch-se- 

 mitische benaming is gdrndl, zeer waarschijnlijk afgeleid van den ara- 

 bischen wortel hamcd, "een lastdrager", waarvan jamal , een kameel. 

 Het Semitische woord is met het dier zelf in de talen van westelijk 

 Europa overgegaan en heeft zich in zuid-oostelijke richting tot Hin- 

 dostan verbreid, waar het voorkomt onder den sanskritischen vorm 

 van kramêla , een woord dat , gelijk max muller aan houghton be- 



1 Of houghton recht heeft te zeggen dat de kameel nergens op de egyptische mo- 

 numenten voorkomt , weet ik niet ; het staat mij voor afbeeldingen van zulke monu- 

 menten te hebben gezien , met den kameel er op. Hoe dit zij , het schijnt zeker te zijn , 

 dat in het overige Noord-Afrika , waar nu kameelen menigvuldig zijn , deze dieren niet 

 iu gebruik noch bekend zijn geweest voor de overheersching door de Arabieren. 



