78 DE 2 INGPARKIET. 



South Wales (Nieuw-Holland) noemen dezen vogel canary parrot ; de 

 inboorlingen van de Liverpool Plains (Nieuw-Holland) heeten hem bet- 

 cherrygah; de inboorlingen van het westen van Nieuw-Holland biljang- 

 biljang ; de Engelschen warbling grass-parrakeet ; de Duitschers Singsit- 

 tich of Wellensittich , en wij Nederlanders parkiet en soms grasparkiet. 

 Parkiet, een verbastering van het engelsche parrakeet, dat weer een 

 verbastering is van het fransche perroquet, is de naam waarondermen 

 alle kleine papegaaien begrijpt, en grasparkiet is een naam dien 

 men aan onderscheidene soorten van kleine papegaaien geeft, zooals 

 de bruinschouderige grasparkiet, Euphema pulchella, de schitterende 

 grasparkiet , Euphema splendida, de grasparkiet van bourke, Euphema 

 Bourki, en anderen, Beide namen zijn dus niet goed om ons vogeltje 

 van anderen te onderscheiden: ik stel voor het in 't vervolg zang- 

 parkiet te noemen. De Engelschen noemen het de kweelende 

 grasparkiet, de Duitschers de zingpapegaai, zooals ik boven 

 zeide. Wij spreken van zangvogel, zanglijster enz.; zangparkiet 

 is , dunkt mij , zeer gepast. Een bijnaam , bij voorbeeld de gegolfde 

 {undulatus) behoeft er niet bij, want tot heden is dit vogeltje de eenige 

 soort van het geslacht Melopsittacus ; mocht er later nog een of meel- 

 soorten van dit zelfde geslacht gevonden worden , dan is het tijd genoeg 

 om er het bijvoegelijke naamwoord de gegolfde bij te voegen, ten 

 einde haar van die andere soorten te onderscheiden. Wij zullen dus 

 spreken van den zangparkiet. 



Een uitvoerige beschrijving van den zangparkiet is hier niet noodig, 

 doch het volgende dient er hier toch van gezegd te worden. Hij is zoo 

 groot als een musch, doch langer en slanker van vorm. De kop is 

 fraai geel , en aan den hals wordt het geel door eenige halfmaanvormige 

 zwarte vlekjes gescheiden van het groenachtige geel dat het achterhoofd , 

 den nek, de schouders en een groot gedeelte van de vleugeldekvederen 

 kleurt. De rug en de bovenste staartdekvederen zijn prachtig grasgroen 

 van kleur, terwijl de staartvederen blauw zijn. Over de vleugelvederen 

 loopen zwarte, hier en daar met geel omzoomde dwarsstrepen , die 

 zoodanig gerangschikt zijn , dat zij golvende lijnen vormen , wat aan- 

 leiding gegeven heeft om den zangparkiet den bijnaam te geven van de 

 gegolfde , undulatus. De iris is bleekgeel , de snavel blauwgrijs , de was- 

 huid donkerblauw, en de pooten zijn blauwgroen. Het wijfje is geheel 

 gelijk aan het mannetje , doch finsch zegt dat de washuid van het 

 wijfje vuilwit is, en dat het zich daardoor van het mannetje onderscheidt; 



